My Native Town

ပညာေရး

         အရင္တုန္းက ... မူႀကိဳေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း၊ အ.မ.က(၁) မူလ တန္းေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း နဲ႔ အ.ထ.က(ယင္းမာပင္) အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ... ဒါပဲ ရွိတယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေလာက္ကစျပီး အ.မ.က(၂) ဆိုတာ ထပ္ဖြင့္တယ္၊ ေနရာက ေတာ႔ (ခ)ရပ္ကြက္ ထဲမွာပဲ (အရင္ စာတိုက္ေဟာင္း ေနရာေပါ႕)။ ဒီေတာ႔ (က)ရပ္ကြက္ (ကုလားတန္း လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္) ဖက္က ကေလးေတြ အမ်ားဆံုး တက္ၾကတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေလာက္မွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္း (ဘ.က) ကုိ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ထဲမွာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ဒီေက်ာင္းက ေလးတန္း အထိရွိျပီး ေငြေၾကးႏြမ္းပါးတဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ စာသင္သံဃာေတာ္ ေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္ ပါတယ္။
         ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မူႀကိဳေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ မူလတန္း ေက်ာင္း (၂)ေက်ာင္း [အ.မ.က(၁) ႏွင့္ အ.မ.က(၂)] နဲ႔ အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ...။
         အဲဒီေနာက္ပိုင္း ... တျခားေက်ာင္းေတြအေနနဲ႔ ဘာမွ အေျပာင္း အလဲ မရွိေပမယ္႔ မူလတန္းေက်ာင္း (၂) ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ႔ အ.မ.က(၁) နဲ႔ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္း ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ လာခဲ႔ပါတယ္။ ( "မူလြန္ေက်ာင္း" ဆိုတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚ က နည္းနည္းေတာ႔ စိမ္းပါတယ္၊ ေျပာရရင္ တစ္ႏွစ္ကုိ တစ္တန္းစီ တိုးသြားတာမ်ိဳးပါ။) အ.မ.က(၁)အေနနဲ႔ ခုဆိုရင္ ( ) တန္းထိ တိုးတက္လာျပီး ၊ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ (၇)တန္း ထိ ေရာက္ေနပါျပီ။
         ေနာက္ၿပီး ... ရြာသာရြာမွာ အလယ္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းလည္း ရွိပါေသး တယ္ (မူလတန္းကေန ရွစ္တန္း အထိေပါ႕)။ ဘယ္တုန္းက စဖြင့္ ခဲ႔လဲ ဆိုတာေတာ႔ မမွတ္မိဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။
         စာသင္ေက်ာင္း မဟုတ္ေပမယ္႔ အမ်ဳိးသမီးေရးရာ က ဖြင့္လွစ္ ထားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈ ေက်ာင္းကုိ လည္း ထည့္တြက္မယ္ ဆိုရင္ ထည့္တြက္လို႔ ရပါတယ္၊ ဒီေက်ာင္းကို ၂၀၀၅ ေလာက္က ဖြင့္လွစ္ လိုက္တာပါ။ ေနရာကေတာ႔ အရင္ စက္မႈလယ္ယာ ရံုး၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ဖက္ ဆန္ဂိုေဒါင္ ေဟာင္းႀကီး ေတြ ေနရာမွာပါ။
         အခုလက္ရွိ ေက်ာင္းေတြနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြရဲ႕ အမည္စာရင္းေတြ ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္ -

လူမႈ႔ေရး

         ၀န္ထမ္းေတြ အမ်ားဆံုး ေနထိုင္တဲ႔ ေတာမက် ၿမိဳ႕မက် ၿမိဳ႕ေလးမို႕ ေခတ္ေနာက္က် မက်န္ခဲ႔သလို ေခတ္ေရွ႕လည္း ေျပး မေနပါဘူး။ ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သား အခ်င္းခ်င္း လည္း သိေနၾကတာမို႕ တစ္ခါ တစ္ခါ ရြာေလးနဲ႔ ေတာင္ တူေနပါတယ္။
         အရင္က လူမႈေရး ကိစၥေတြ ေပၚလာတိုင္း ၀ိုင္း၀န္း အႀကံေပး ကူညီတတ္ ၾကေပမယ္႔ ခုေနာက္ပုိင္းမွာ နည္းနည္း စိမ္းသြား တယ္လို႕ ခံစား ရပါတယ္။ ခင္ရာခင္ေၾကာင္း ေတြေလာက္ပဲ ေရာက္ လာ ၾကေတာ႔တယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္တက္လာတဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။
         အဲဒီ ေနာက္တက္ လူငယ္ေတြဟာ ေရွးအစြဲ အခ်ိဳ႕ကုိ ေလ်ာ႔ခ်ခဲ ပါတယ္။ ဥပမာ- ဒီၿမိဳ႕ ေပၚမွာ တိုက္မေဆာက္ ရဘူး၊ ေဆာက္ရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ . . . တို႕ ၊ အေမေရယာဥ္ ရဲ႕ နယ္မို႔ ေလွကို "ေလွ" လို႔ မေျပာရဘူး... "ေခါင္း" လို႔ ေျပာရမယ္ တို႔ ၊ ဒီၿမိဳ႕နယ္ သား ျဖစ္ရင္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ အေမေရယာဥ္ နတ္နန္း ဆီလာၿပီး ေရစင္ ဆက္ရမယ္ တို႔ ..... ။
         ဒါေပမယ္႔ ... ရန္ကုန္မွာ ေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခား သြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ရမ္းစမ္းၿပီး အထင္ႀကီး ပစ္တတ္ၾကတဲ႔ အစြဲေလးေတြ ေတာ႔ ရွိဆဲ ပါပဲ။

စီးပြားေရး

         ၀န္ထမ္းၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ႔ စီးပြားေရးကုိ ဒီေလာက္ႀကီး အားစိုက္ ခြန္စိုက္ လုပ္ၾကတဲ႔သူေတြ မရွိလွပါဘူး။ ယင္းမာပင္ကေန ေညာင္ပင္ႀကီးအထိ ေျပးဆြဲေပးေနတဲ႔ "ေရႊယင္းမာ ကားေလး အသင္း"ဟာ အခုေနာက္ပိုင္း လံုး၀ပ်က္သေလာက္ ျဖစ္သြား တယ္။ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ကားအသင္းေတြက ပုလဲကေန မႏၲေလးအထိ မွန္လံု ကားေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ေျပးဆြဲ လိုက္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကားပိုင္ရွင္ေတြလည္း ကုန္တင္ ကားေတြဖက္ ဦးလွည့္တဲ႔သူ လွည့္၊ မွန္လံုကားေတြ ထပ္၀ယ္တဲ႔သူ ၀ယ္ ျဖစ္ကုန္တယ္။
         ၂၀၀၄ခုႏွစ္ ေလာက္ကစၿပီး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကုိ အေရွ႕ဖက္ ျမိဳ႕အ၀င္ မွာ စနစ္တက် ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ( ဆိုိင္ကယ္ေတြကုိ အိမ္တိုင္းနီးပါး ၀ယ္ႏိုင္ လာၾကတာရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုေပါ႔။ အဲဒါရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ခုက ဆိုင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႕ေတြပါ ေပၚလာ တာပါပဲ။) အရင္က မႏၲေလးနဲ႔ မံုရြာကုတ္ လိုင္းဖုန္းေတြကို သံုးေနရာ ကေန GSMဖုန္းဆိုင္ေတြ ေပၚလာတယ္။ (အခုဆို ျပည္ပေခၚဆို မႈ႕ေတြ အထိ လြယ္သြားျပီ။)
         ႏွစ္ေပ၊ ရွစ္ေပစေလာင္းေတြကိုလည္း အိမ္ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ၀ယ္တပ္လာၾကတယ္။ ေနာက္... ေရခဲေသတၱာ၊ မီးအား ျမင့္စက္၊ မီးစက္၊ အင္ဗာတာ ေတြကုိလည္း သံုးစြဲလာၾကတယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္း အနည္းငယ္ ျမင့္တက္လာတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးပါ။
         ႏွင္းဆီပန္းကုိ အဓိကထား စိုက္ပ်ိဳးၾကတဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးၿခံ ေတြကုိ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ လုပ္ကုိင္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ - - - ေရထြက္ သိပ္မေကာင္းတဲ႔ ေရကန္ေတြမွာ ငါးေမြးတာကိုလည္း လုပ္ကိုင္ လာၾကတယ္။ အျခား ၾကက္ေမြးျမဴေရးတို႕ ၊ ကြမ္းစိုက္ တာတို႔ လည္း လုပ္ေနၾကဆဲ ပါပဲ။
         ေနာက္ ... သိသိသာသာ တိုးလာတာကေတာ႔ လက္ဖက္ ရည္ဆိုင္ ေတြ နဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးေဆးပစၥည္းဆိုင္ ေတြပါပဲ။ ဒီဂ်စ္တယ္ ဓါတ္ပံုဆိုင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ စာစီနဲ႔ မိတၱဴဆိုင္ေတြပါ ေတြ႕လာ ရပါျပီ။

ဘာသာေရး

         ယခင္က ေဇာတိကေက်ာင္း၊ ေရ၀န္းေက်ာင္း၊ မာန္ဘရာ ေက်ာင္း၊ သီးပင္ေက်ာင္း ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (၄) ေက်ာင္းပဲ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရွိခဲ႔တယ္။ ဦးစံေပါေက်ာင္း နဲ႔ မိုးကုတ္၀ိပါႆနာေက်ာင္း ေတြကုိ ထည့္မတြက္ဘူး ဆိုရင္ေပါ႕ ---။
         ေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးစံေပါေက်ာင္းကို "ေတာရေက်ာင္း"လို႔ အမည္ ေျပာင္းၿပီး မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတစ္ခုကုိပါ အဲဒီနားမွာ ထပ္ၿပီး တည္ေဆာက္ခဲ႔ ပါတယ္။ မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာ ေက်ာင္းတိုက္ ကေတာ႔ သံတံတားႀကီး အေနာက္ဖက္ကေန အေရွ႕တိုးခ်ဲ႕ဖက္ ကုိ ေရြ႕သြားခဲ႔ပါတယ္။
         ထပ္ၿပီးေပၚလာတဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေတာ႔ "ေရႊေပါက္ပင္ ေတာရ ေက်ာင္းတိုက္" ပါပဲ။ (ေနရာက ၿမိဳ႕အ၀င္ ေပါက္ပင္ကူး တံတား အေရွ႕ဖက္နားေလး မွာပါ။) ဒီေက်ာင္းတိုက္ကို ယခင္ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဌးယ် ကပဲ တည္ေထာင္ သြားခဲ႔တာပါ။ အဲဒီေက်ာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လမ္းတစ္ဖက္ မွာေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ထပ္ရွိပါေသးတယ္(ေနရာ အတိအက် ဆိုရင္ေတာ႔ ေပါက္ပင္ကူး ၿမိဳ႕ဦးေစတီနဲ႔ ကပ္ရက္ေပါ႕)။
         ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၂)ခု ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚေက်းရြာ နဲ႔ ေျပာင္းျပာေက်းရြာ ၾကားမွာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာလုိ႔ ေျပာရင္ေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၃)တိုက္ ရွိသြားၿပီ လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
         အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနနဲ႔ က-ရပ္ကြက္(ကုလားတန္း) ဘက္မွာ ေတာ႔ အစၥလမ္ဘာသာ ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္း (ဗလီ) တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕) ဖက္မွာလည္း သာသနာ ၿပဳေနတဲ႔ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳအဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ရွိပါတယ္။