ခ်င္းတြင္းျမစ္ကူး မုံရြာဇက္ကူးတို႔ဆိပ္
Wednesday, August 27, 2008
ခ်င္းတြင္းျမစ္ကူး မုံရြာဇက္ကူးတုိ႔ဆိပ္တြင္ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ငယ္မ်ား သြားလာမႈ႕ ေလ်ာ႕က်သြားေသာ္လည္း ကုန္တင္ယာဥ္ႀကီးမ်ား အဓိကကူးသန္း သြားလာေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း မုံရြာဆိပ္ကမ္း ေရႊလြန္းပ်ံ ဇက္လုပ္ငန္း မွ သိရွိရသည္။
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ပြင့္လင္းရာသီ ေရာက္ရွိၿပီျဖစ္၍ ကူးသန္းသြားလာမႈ ပုိမုိလာခဲ့ၿပီး ဇက္ေျပးဆြဲျခင္း လုပ္ငန္းကို နံနက္ ၆ နာရီမွ ညေန ၆ နာရီအထိ ဇက္ႀကီးႏွစ္ေခါက္၊ ဇက္ေလးႏွစ္ေခါက္ ပုံမွန္ ေျပးဆဲြေပးေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။
"ဇက္ႀကီးဆုိရင္ ကားႀကီးခုနစ္ စီးဆံ့ပါတယ္။ ဇက္ေလးကေတာ့ သံုးစီးပဲဆံ့တယ္။ တစ္ဖက္ကမ္းက ကားျပည့္လို႔ ဇက္စထြက္တာနဲ႕ ဟုိဘက္ကမ္းက ဇက္ကုိလည္း ဒီဖက္ကုိ ေမာင္းေစပါတယ္။ ဇက္ထြက္ခ်ိန္ကုိ ကန္႔သတ္မထားေပမဲ့ တစ္ခါတေလ တစ္စီးထဲနဲ႔လည္း ပုိ႔ေပးပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ မနက္ ၆ နာရီကေန ၁၀ နာရီေလာက္အထိကေတာ့ ကားေတြ တန္းစီေနရတယ္။ မြန္းလြဲပိုင္း ေရာက္မွ နည္းသြားေတာ့တာပါ " ဟု ေရႊလြန္းပ်ံ ဇက္လုပ္ငန္းမွ တာဝန္ရွိသူ တစ္ဦးက ေျပပါသည္။
ယခင္က ဇက္မ်ားျဖင့္သာ သြားလာခဲ့ရေသာ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ငယ္ အမ်ားစုမွာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္အတြင္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ ခ်င္းတြင္းတံတား(မုံရြာ) မွ ျဖတ္သန္းသြားလာမႈ မ်ားျပား လာၿပီး တခ်ိဳ႕ကားငယ္မ်ားသာ ဇက္ဆိပ္မွ ဇက္မ်ားျဖင့္ သြားလာေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
မုံရြာမွ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကုိ ျဖတ္ကူး၍ ေညာင္ပင္ႀကီးဆိပ္ မွတစ္ဆင့္ ဆားလင္းႀကီး၊ ယင္းမာပင္ ၊ ပုလဲ၊ ဂန္႔ေဂါ ၊ ဟားခါး၊ ဖလမ္းသို႕ လည္းေကာင္း၊ ထီးလင္း၊ ေပါက္ ၊ ပခုကၠဴ လမ္းမွ ပုသိမ္-မုံရြာလမ္းမႀကီးသုိ႔ လည္းေကာင္း သြားလာ ႏိုင္သည္။ ခ်င္းတြင္းတံတား (မုံရြာ)မွာ မုံရြာဘက္ အလုံ-မင္းေဒါင့္ဖက္ကမ္း ႏွင့္ တစ္ဖက္ကမ္း လက္ခုပ္ပင္တုိ႔ကုိ ျဖတ္ကူးထားေသာ ကားလမ္းတံတားႀကီး ျဖစ္ၿပီး မုံရြာ-ယာႀကီး-ကေလး၀ လမ္းမႀကီး ႏွင့္ဆက္စပ္ေသာ အိႏၵိယ-ျမန္မာ အာရွလမ္းမႀကီး၏ အဓိကက်သာ တံတားႀကီးတစ္စင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
သတင္းတင္ျပသူ - မင္းသန္႔
Via:http://www.weeklyeleven.com (WeeklyElevenNews ဂ်ာနယ္)
Labels: သတင္း
| Permalink | Comments
| links to this post
Yinmarbin in Wiki
Sunday, August 24, 2008
ဒီေန႔ေတာ္ေတာ္ ဝမ္းသာ ေက်နပ္မိပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ယင္းမာပင္ဆိုတာကုိ အင္တာနက္မွာ ရွာေတြ႕လို႔ ဝမ္းပမ္းတသာ လာေျပာေပးၾကတဲ႔သူေတြ ရွိလာလို႔ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ....ကၽြန္ေတာ္႔ ဒီစာမ်က္ႏွာေလးကုိ လူမသိေတာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားေရးသြားမွာပါ။ ဒီစာမ်က္ႏွာကုိ ေနာင္မွာ တစ္ခုခု အသံုး၀င္ႏိုင္တဲ႔ အဆင္ထိ မေရာက္ေတာင္ ကုိယ္႔ၿမိဳ႕ေလးကုိ အင္တာနက္မွာ ရွာေတြ႕ရတဲ႔ ခံစားမႈ႕ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း ႏွစ္ၿခိဳက္ပါတယ္။ အားလံုးလည္း ၀ိုင္း၀န္း အႀကံေပးေဆြးေႏြး ႏိုင္ပါတယ္။
ခုေလာေလာဆယ္ မွာ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္လည္း Thesisေတြ အတြက္ အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔ သိပ္မေရးျဖစ္တာပါ၊ ေနာက္ သမိုင္းေၾကာင္း အကုိးအကား ေတြလည္း စုေစာင္းေနပါတယ္။ ဘေလာ႔ဆိုၿပီး လြယ္လြယ္ကူကူ ခ်ေရးလိုက္တာမ်ိဳးကုိ ကၽြန္ေတာ္ မလုပ္ခ်င္ပါ။ ယင္းမာပင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စာအုပ္စာတမ္းမ်ား ရွိပါက ကၽြန္ေတာ္႔အီးေမးလ္ဆီကုိ ပုိ႔ေပးေစလိုပါတယ္၊
ျမန္မာဝီကီ မွာလည္း ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ နဲ႕ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အေၾကာင္းကုိ ကၽြန္ေတာ္ သြားေရာက္ ေရးသား ထားပါတယ္၊
အေသးစိတ္ ထပ္မံ ျဖည့္စြက္ခ်င္သူမ်ား အေနေနနဲ႔ ဒီမွာ သြားၿပီး ေရးသားႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဝီကီပီဒိယ ဆိုတာကုိ အနည္းငယ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာ အားလံုးကုိ ဝီကီမွာ ရွာလို႕ရတယ္ ဆိုတာေလာက္ေတာ႔ အားလံုး သိၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ္႔ အဒီအေၾကာင္းအရာ ေတြကို ဘယ္သူေတြက ေရးသားခဲ႔လဲ ဆိုရင္ေတာ႔ အသံုးျပဳ ရွာေဖြသူေတြ ကုိယ္တိုင္ ေရးသားခဲ႔ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ဥပမာ-ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္က ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္အေၾကာင္းကုိ အဲဒီမွာေရးထားပါတယ္၊ ဝင္ရွာတဲ႔သူက အဲဒီလို ေရးသားထားတာကုိ ေတြ႕ပါတယ္၊ ေနာက္ သူသိတဲ႔ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ရြာသာယာေက်းရြာ အေၾကာင္းကုိ ထပ္ျဖည့္စြက္ သြားပါတယ္။ အဲဒီလိုေရးသားဖို႕ လူတိုင္းကုိ ခြင့္ျပဳပါတယ္၊ Register လုပ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္သည္ ျဖစ္ေစ ဝင္ေရာက္ေရးသားနိုင္ ပါတယ္။)
အဲဒီလို ေရးသားၾကရာကေန အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္တို႔ စံုလင္ျပည့္စံု လာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ခုမွစတာမို႕ အေၾကာင္း အရာေတြ အမ်ားႀကီး ျဖည့္စြက္ေရးသားၾကဖို႕ လိုအပ္ေနပါ ေသးတယ္။ ယင္းမာပင္ဆိုတဲ႕ အေၾကာင္းအရာမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အျခား ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္တတ္သိရာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကုိလည္း ေရးသားႏိုင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ အိမ္နီခ်င္းၿမိဳ႕နယ္ေတြ ျဖစ္တဲ႔ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္၊ ကနီၿမိဳ႕နယ္ နဲ႔ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား ခင္ဗ်ား ....၊ မိမိတို႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား အေၾကာင္းကုိ ေရးသားေပးၾကပါ၊ အဲဒီစာမ်က္ႏွာေတြဟာ ခုထက္ထိ ဘယ္သူမွ မေရးၾကေသးလို႕ ကြပ္လပ္ေတြ ျဖစ္က်န္ေနပါတယ္။ ဒီမွာ သြားေရးေပး ၾကပါခင္ဗ်ာ ......ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ [ ေရးရန္ ] ၊ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္ [ ေရးရန္ ] ၊ ကနီၿမိဳ႕နယ္ [ ေရးရန္ ] ။ လာေရာက္ ဖတ္ရႈ႕ေပးတဲ႕သူေတြ အားလံုးကုိ ေက်းဇူး အထူး တင္ရွိပါတယ္ . . . .
ျဖည့္စြက္ [25-8-08]: ျမန္မာဝီကီမွာ ေရးသားဖို႕ ဘာမွ စိုးရိမ္းေၾကာင့္ၾက ျဖစ္စရာ မရွိေၾကာင္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပထမ သူ႕ Flow ကုိ မသိဘဲ ဒီဘေလာ႔မွာ ေရးတဲ႔ ပံုစံအတိုင္း စကားေျပာဟန္ စြက္ေနတဲ႔ အေရးအသားမ်ိဳးနဲ႔ ဝင္ေရးမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေရးလိုက္တာက ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕အေၾကာင္း တစ္ခုတည္းသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီကေန ဆင့္ပြားၿပီး ယင္းမာပင္ ၿမိဳ႕နယ္ဆိုတဲ႕ ေခါင္းစဥ္နဲ႔အတူ အျခား ကနီၿမိဳ႕နယ္၊ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ ဆိုတာေတြ ထပ္ေပၚလာေအာင္ သူတို႕က ျပင္ဆင္ေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကုိယ္႔ဘာသာကိုယ္ လုပ္တာကေတာ႔ အေကာင္းဆံုးပါ။ ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္မလုပ္တတ္လို႔ အလြဲအေခ်ာ္ တစ္ခုခု ရွိခဲ႔ရင္ေတာင္ အားလံုးက ျပင္ဆင္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာမွ စိတ္ပူမေနပါနဲ႕၊ ရဲရဲႀကီးသာ ဝင္ေရးလိုက္ပါ။ (ကုိယ္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားမႈ႕ေတာ႔ ျဖစ္ပါေစ)
| Permalink | Comments
| links to this post
ကစားေဖာ္ကစားဖက္ေတြ
Thursday, August 21, 2008
လူအမ်ားစုက အညာနဲ႕ပတ္သက္လာရင္ အညာနဲ႔ထေနာင္းဆိုၿပီး တြဲသိၾကတာမ်ားပါတယ္၊ အပူပိုင္း ေဒသဆိုေတာ႔ ထေနာင္းလို ဆူးပါတဲ႔အပင္မ်ိဳးေတြပဲ ေပါက္လိမ္႔မယ္လို႕ ထင္မယ္ဆိုလည္း ထင္ခ်င္စရာပါပဲ။ ခြၽင္းခ်က္ေတာ႔ ရွိပါတယ္၊ ဆူးမပါေပမယ္႔ အညာမွာ ရွင္သန္ေနႏိုင္တဲ႔ အပင္အခ်ိဳ႕ေတာ႔ ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ထေနာင္းပင္ေတြ ထက္ကုိ ပုိမ်ားပါလိမ္႔မယ္။ အဲဒါကေတာ႔ တမာနဲ႔ မန္က်ည္း ပင္ေတြပါပဲ။
တျခား အညာေဒသေတြမွာေတာ႔ ဘယ္လိုရွိလဲ မေျပာတတ္ဘူး၊ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ တစ္၀ိုက္မွာေတာ႔ တမာပင္ေတြက အမ်ားဆံုးပါ၊ ေနာက္... မာန္က်ည္းပင္ေတြေပါ႕။ တမာပင္ေတြ အေၾကာင္းေတာ႔ ခဏ ထားလိုက္ပါဦး...
မာန္က်ည္းပင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး " ေႏြ ထေနာင္း၊ ေဆာင္း မန္က်ည္း " ဆိုတဲ႔ အညာဆိုးရိုး တစ္ခု ရွိတယ္ဗ်။ အဓိပၸါယ္က "ေႏြမွာဆို ထေနာင္းပင္ရိပ္က ေအးေစတယ္၊ ေဆာင္းမွာဆို မန္က်ည္းပင္ရိပ္က ေႏြးေစတယ္" တဲ႔ ။ ကြၽန္ေတာ္႕ အဘြားကေတာ႔ မန္က်ည္းပင္ကုိ အိမ္အျမင့္ထက္ ဘယ္ေတာ႔မွ အေက်ာ္မခံဘူး၊ အၿမဲခုတ္ပစ္တာ ခ်ည္းပဲ ... ။ မန္က်ည္းဆိုတာ "မာန္ႀကီးတဲ႔ အပင္"တဲ႔၊ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ထက္ေက်ာ္ေအာင္ ျမင့္သြားရင္ အိမ္ခိုက္တတ္တယ္ လို႔လည္း အၿမဲေျပာေလ႔ ရွိတယ္။
အိမ္ခိုက္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္၊မဟုတ္ေတာ႔ ေသခ်ာမသိဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ ေသခ်ာတာကေတာ႔ မန္က်ည္း ပင္က အိမ္ထက္ေက်ာ္သြားရင္ အိမ္အမိုးပ်က္ဖို႕ ရာခိုင္ႏႈန္း ပိုမ်ားလာတာပဲ။ မန္က်ည္းရြက္ေၾကြ ေတြက အိမ္မိုးေပၚက်ၿပီး မိုးရြာလည္း ေရနဲ႔ ေအာက္ဆင္း မသြား ေတာ႔ဘူး (မန္က်ည္းရြက္ေတြက ေသးတာေၾကာင့္လည္း ပါလိမ္႔မယ္) ။ ဒါနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အမိုးက ေဆြးလာေရာ ၊ အိမ္မိုးက သြပ္မိုးဆိုရင္ေတာ႔ ေတာ္ေသးတယ္၊ ဒါေပမယ္႔ ၾကာရင္ သူလည္း သံေခ်းတက္လာတာပါပဲ...။
မန္က်ည္းပင္နဲ႔ ပတ္သက္တာ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက သူ႕အရိပ္ေအာက္မွာပဲ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြ ကုန္သြားတာ မ်ားတယ္။ ခုေတာ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဆာ႔ခဲ႔တဲ႔ မန္က်ည္းပင္ ႀကီးေတြ မရွိေတာ႔ပါဘူး...၊ အိမ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီ။ "ေႏြ ထေနာင္း၊ ေဆာင္း မာန္က်ည္း" လို႔သာ ေျပာတာ မာန္က်ည္းပင္ရိပ္ကလည္း ေအးေတာ႔ ေအးတာပါပဲ။ ကေလးဘ၀နဲ႔ မန္က်ည္းပင္ေတြ နဲ႔က ကစားေဖာ္ ကစားဖက္ဗ် ...။ မန္က်ည္းသီး ခူးတယ္၊ မန္က်ည္းရြက္ ခူးတယ္၊ မန္က်ည္းေခါက္ ၀ါးတယ္၊ မန္က်ည္းေစ႕ ေတာက္တယ္။ တူတူပုန္းတမ္း ကစားတယ္၊ ကုန္းနဲ႔ ေရ ကစားတယ္။ အား.... လြမ္းစရာခ်ည္းပဲ ......
မန္က်ည္း
/ magyi: / n tamarind tree. Tamarindus [Per tamar-i-Hindi]
မန္က်ည္း ပနီ
/ magji: pani / n variety of temarind tree having red-tinged flowers,leaves and bark.
မန္က်ည္းပင္မွာမွ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေသးတယ္ဗ်၊ ကြၽန္ေတာ္ သိသေလာက္ေတာ႔ အနီ (မန္က်ည္းနီ) ဆိုတာ ရွိတယ္။ ဒီအပင္က ပံုပမ္းၾကည့္ရင္ သိပ္မသိသာလွဘူး၊ အပြင့္ပြင့္တဲ႕ အခ်ိန္နဲ႔ ရြက္ႏုထြက္ခ်ိန္မွ သိသာတာ၊ သူက အနီေရာင္ေလးေတြ ပုိမ်ားတယ္။ သာမာန္ အပင္ေတြက အ၀ါေရာင္နဲ႕ ပန္းေရာင္ေျပးေလးေတြပဲ ထြက္တာ...။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးက အခ်ိဳနဲ႕ အခ်ဥ္ လို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ကေတာ႔ ခြဲတယ္ဗ်၊ မာန္က်ည္း အခ်ိဳပင္က အခ်ဥ္ဓာတ္ နည္းတယ္၊ ဒီေတာ႔ ခ်ဳိသလိုလိုေလး ျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ဥ္ပင္ကေတာ႔ တစ္ကုိက္နဲ႔တင္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး ရႈံးတြလာေစတဲ႔ အမ်ိဳးဗ်....။ ငယ္ငယ္တုန္းက မန္က်ည္းပင္ေပၚ တက္ခူးတဲ႕ ေကာင္က အခ်ဥ္သီးေတြ ဖြက္ယူၿပီး တက္သြားတတ္တယ္၊ ၿပီး.... ဆင္းလာရင္ အခ်ိဳဆိုၿပီး လိမ္ေကြၽးေရာ .... ဟား ... ဟား ... သတိရလို႔ပါဗ်ာ....။
မန္က်ည္း ၾကက္ဆူ
/ magji: kje' hsu/ n nearly ripe tamarind fruit.
ေနာက္ထပ္ အေခၚတစ္မ်ိဳး ရွိေသးတယ္ဗ်၊ " ၾကက္ဆူသီး " တဲ႔။ မန္က်ည္းသီးကုိမွ မွည့္လည္း မမွည့္ေသးဘူး၊ စိမ္းလည္း မစိမ္းေတာ႔ဘူး ဆိုတဲ႔ အေနအထား ေရာက္ေနတဲ႔ အသီးကုိ ေခၚတာပါ။ အဲဒါက စားလို႔လည္းေကာင္းတယ္ဗ်၊ ၿပီးေတာ႔ မန္က်ည္းသီး အခြံနဲ႔ အသားၾကားမွာ နည္းနည္းေလး ကြာေနလို႔ အခြံခြာရတာလည္း လြယ္တယ္။
မန္က်ည္းရြက္ႏုေလးေတြ ထြက္လာရင္ ဒီအတိုင္းခူးၿပီး ဆားနဲ႔ တုိ႕စားတယ္။ ေနာက္ လူႀကီးေတြလုိ ကြမ္းယာစားတယ္ ဆိုၿပီး မန္က်ည္း ကုိင္းဖ်ား နားေလးက အေခါက္ကုိ ခြာၿပီး စားရင္လည္း စားၾကတယ္၊ သူက နည္းနည္းဖန္ၿပီး ေထြးထုတ္လိုက္ရင္ ကြမ္းယာလို အနီေရာင္ ထြက္တယ္။
လူႀကီးေတြမသိေအာင္ အပင္ေပၚတက္ၿပီး တူတူပုန္းတမ္း ကစားရ တာလည္း ေပ်ာ္စရာပဲ .....။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းေတာ႔ မသိဘူး၊ တစ္ေယာက္မွာေတာ႔ ျပဳတ္မက်ခဲ႔ ၾကဘူး။ အဲဒီလို အေဆာ႔ေကာင္းလို႔လည္း ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရတာလည္း မနည္းဘူး...။ အား.... ဒါေတြက ခုေတာ႔လည္း ျပန္ေျပာရင္ ရီစရာလိုလို ..... ၾကည္ႏူးစရာလိုလို.... လြမ္းစရာလိုလို .....
အရင္တစ္ေခါက္ အိမ္ျပန္ေတာ႔ အိမ္နားက မန္က်ည္းပင္ကုိ ေမာ႔ၾကည့္မိတယ္၊ ေႏြက အရင္ထက္ ပိုပူလာလို႕ပဲလား ...၊ မိုးကပဲ ပိုနည္းလာတာလား ....၊ ခုတ္စရာေတာင္ မလိုေတာ႔ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။
အင္း...၊ အညာကပဲ ပိုပီျပင္လာတာလား ....
ကမာၻႀကီး ကပဲ ပိုၿပီး ပူေႏြးလာတာလား ...
အဘြားရဲ႕ "မာန္ႀကီးတဲ႔ အပင္ေတြ" ကုိယ္တိုင္ကုိက မာန္ေလ်ာ႕ ကုန္ၾကတာလား ...
ေအာ္... ငယ္ငယ္တုန္းက ကစားေဖာ္ ကစားဖက္ေတြ .....
Labels: ယင္းမာပင္, သဘာ၀သစ္ပင္မ်ား
| Permalink | Comments
| links to this post
ျပာပံုရွင္မ
Saturday, August 16, 2008
ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ ကေန အေလာင္းေတာ္ ကႆပ သို႔ သြားရာ လမ္းတြင္ ပင္ေတာင္ေလး၊ ပင္ေတာင္ႀကီး၊ ေနျမင္ေတာင္၊ မဟူေတာင္၊ ျပာပံုေတာင္ စေသာ ေတာင္မ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ကာ သြားရသည္။
မဟူေတာင္ - မဟူေတာင္မွာ မဟူရာ ေက်ာက္မ်ား ထြက္သည္၊ ၎ ေက်ာက္အစစ္ ရလွ်င္ အဆိပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကုိ ႏိုင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
မဟူေတာင္ - မဟူရွင္မ နတ္ကြန္းရွိသည္။
ျပာပံုေတာင္ - ျပာပံုေတာင္ တြင္ ေျမႀကီးမ်ားမွာ ျပာသ႑ာန္ ျပာေရာင္ ရွိ၍ ေျမပြ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္၏။ ထိုေတာင္တြင္ အလြန္ ထင္ရွားေသာ ျပာပံုရွင္မ နတ္ကြန္လည္း ရွိသည္၊ ျပာပံုရွင္မ ဟူသည္ ဗန္႔ဂ်ီတိုက္နယ္ အတြင္းရွိ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ အေနာက္ဖက္ရွိ ေျပာင္းျပရြာသူ မယ္ျဖဴ ျဖစ္သည္။ မယ္ျဖဴ၏ အမိမွာ လင္ရွိသူ မဟုတ္ဘဲ ခါခ်ဥ္အနက္ ကုိက္၍ သေႏၶ ရသည္ ဟု ဆို၏။ (စ႑ပေဇၨာတ မင္း၏ မယ္ေတာ္မွာ ကင္းၿမီးေကာက္ ဗိုက္ေပၚတက္၍ သေႏၶရသည္ ဟု က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရ၏၊ ယခုလည္း ထိုနည္း အတူေပါ႕။)
ထိုအခါ လက္ေတာင္းႀကီးရြာ ေမာင္ျဖစ္သူက လင္မရွိဘဲ သေႏၶရသည္ကုိ ရွက္၍ မေခၚမေျပာဘဲ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ထားခဲ႔ ေလသည္။ မယ္ျဖဴကုိ ေမြးၿပီး၍ ကင္ပြန္းတပ္ ေသာအခါ မယ္ျဖဴအေမက ေမာင္ျဖစ္သူကုိ ဖိတ္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ျဖစ္သူက မလာေခ်၊ ေမာင္မလာ၍ စိတ္နာၿပီး မုန္႕ေတြကုိ အနီးရွိ ေခ်ာင္းထဲသို႔ ပစ္ခ်လိုက္သည္။ ထုိေခ်ာင္းကုိ ယခုတိုင္ မုန္႔ပစ္ေခ်ာင္းဟု ေခၚတြင္လ်က္ ရွိသည္။
မယ္ျဖဴ အရြယ္ေရာက္ လာေသာအခါ အလြန္လွပ သျဖင့္ အဆက္ျဖတ္ ထားေသာ ဦးေလးကပင္ ခ်စ္ခင္ သေဘာက်၍ မိမိ၏သားႏွင့္ လက္ဆက္ရန္ အေၾကာင္းၾကား လာရာ အမျဖစ္သူက စိတ္နာထား သျဖင့္ သေဘာမတူေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ လိုက္ေလသည္။ ထိုအခါ ေမာင္ျဖစ္သူက စိတ္ဆိုး၍ မနာလို ျဖစ္ကာ ဘုရင္ က်န္စစ္သား ထံသို႔ ေျပာင္းျပာရြာတြင္ မယ္ျဖဴဆိုသူ မိန္းမေခ်ာ တစ္ေယာက္ ရွိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလသည္။
ဘုရင္က ေရြးေကာက္မည္ ျပဳရာ မယ္ျဖဴ၏ အေမက ေမာင္ျဖစ္သူ လုပ္ရပ္ မေအာင္ျမင္ ေစလိုသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ဘုရင္ႏွင့္ မဆက္ဆံ လိုသည္က တစ္ေၾကာင္း အဂၤါမစံုလွ်င္ မင္းေကာက္မည္ မဟုတ္ဟု အႀကံျဖစ္ၿပီး မယ္ျဖဴ၏ လက္ညႈိုးကုိ ပါးစပ္ႏွင့္ ကိုက္ျဖတ္ ပစ္လိုက္ေလသည္။
ဘုရင္မင္းေကာက္ယူေသာ အခါ အဂၤါမစံု၍ အိမ္နိမ္႔တြင္ ထားၿပီး လ်စ္လ်ဴရႈ႕ ထားရာ ကြမ္းေရေတာ္ ေမာင္ငို ဆိုသူႏွင့္ ရည္ငံ မိၾကကာ ရြာသို႔ ျပန္ထြက္ေျပး လာၾကသည္။ မင္းျပစ္ မင္းဒဏ္ကုိ ေၾကာက္ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား ႏွင့္ မိခင္ တုိ႔က လက္မခံ၍ အျခားအရပ္သို႔ ထြက္ေျပးရင္းႏွင့္ ျပာပံုေတာင္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။
မယ္ျဖဴသည္ ယခုဘ၀သို႔ မေရာက္ခင္က ျပာပံုေတာင္တြင္ နတ္ျဖစ္ဖူးသည္၊ အေဖာ္နတ္သမီးမ်ားက သူ၏ ဒုကၡမ်ားကုိ မၾကည့္ခ်င္ သျဖင့္ အသက္ႏႈတ္ယူ ထားလိုက္ရာ မယ္ျဖဴေသ၍ ျပာပံုေတာင္တြင္ နတ္ျပန္၍ ျဖစ္ေလသည္။ မယ္ျဖဴသည္ မိမိအျဖစ္ မိမိ၏ရြာကုိ စိတ္နာ၍ က်ိန္ခဲ႔သည္ ဆို၏။ သူက်ိန္ပံုမွာ "တစ္ႏွစ္ သံုးသီးလည္း စားရပါေစ၊ အေႂကြးႀကီးလည္း တင္ပါေစ" ဟု က်ိန္ခဲ႔ ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူက်ိန္ခဲ႔သည့္ အတိုင္းပင္ ေျပာင္းျပာရြာသည္ တစ္ႏွစ္ သံုးသီး စားရေသာ္လည္း ေႂကြးမကင္း ျဖစ္ၾကသည္ ဆို၏။ ထူျခားခ်က္မွာ ေျပာင္းျပာရြာတြင္ သံုးႏွစ္တစ္ႀကိမ္ မိန္းမေခ်ာ တစ္ေယာက္ ေပၚထြန္းေလ႔ ရွိၿပီး၊ ထို မိန္းကေလး အရြယ္ေရာက္ လွ်င္ ပ်က္ဆီးသြား တတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
မယ္ျဖဴ ေျပးစဥ္အခါက "ငါျပန္လာမွ ႀကီးရမယ္၊ သီးရမယ္" ဟု အဓိ႒ာန္ ျပဳ စိုက္သြားေသာ ေပပင္သည္ ယခုအခါ ေျပာင္းျပာ ရြာသူႀကီး ေဟာင္း ဦးေက်ာ္၏ အိမ္တြင္ ေတြ႕ရသည္။ ထိုေပပင္သည္ အတန္ႀကီးမား ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
စကားခ်ပ္ - ျပာပံုရွင္မ၏ ထင္ရွားေသာ အျခားအမည္ တစ္မ်ိဳးမွာ "ျပာပံု(၁၂)ေကြ႕" လို႔ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘာလို႔ ေခၚမွန္းေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသခ်ာ မသိပါ။ စာအုပ္မ်ားမွာ "ေျပာင္းျပရြာ" လို႔ ေရးၾက ေသာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ နယ္ကေတာ႔ "ေျပာင္းျပာရြာ" လို႕ ေျပာၾက၊ ေရးၾက ပါတယ္။ ျပာပံုရွင္မကုိ အဓိက ကုိးကြယ္သူမ်ားမွာ ထို ေျပာင္းျပ ရြာသူ/သား မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ မိမိတို႕ ဘိုးဘြားမ်ား၏ အျပစ္ကုိ ေတာင္းပန္ခယ ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အေနနဲ႔ အဓိကထား ကုိးကြယ္ေသာ နတ္မွာ အေမေရယဥ္နတ္ ( "အေမႀကီး" လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေတာ႔ ေခၚၾက ပါတယ္) ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ အျခားေသာ ကုိးကြယ္ ယူဆမႈ႕မ်ား ကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္ သလို ဆက္လက္ ေရးသား သြားပါမယ္။ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ ......
Ref: အေလာင္းေတာ္ ကႆပသမိုင္း - အရွင္ ဘဒၵႏ ၱဥတၱရ
Labels: ကိုးကြယ္မႈ႕, အယူအဆ
| Permalink | Comments
| links to this post
ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးမ်ား
Friday, August 15, 2008
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
"ဘြာေတး" ေခၚၿပီး
ေက်ရာ ေက်ေၾကာင္း ေတြ မရွိေတာ႔ဘူး
နာက်င္းျခင္းမွာ ရက္စက္မႈ႕ေတြ အထင္းသားမို႔
လူႀကီးဆန္ဆန္ ခံစားၿပီး
ကေလးဆန္ဆန္ တုန္႔ျပန္မႈ႕ပဲ ရွိေတာ႔တယ္။
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
"ငါးေျပမလား" "သက္သက္လား" ေတြ
ေခတ္မစားေတာ႔ဘူး
ေစ်းကြက္ေမွ်ာ္ ေမးထူးေခၚေျပာ ေတြနဲ႕
သခ်ာၤရိပ္ မကင္းတဲ႔
ဆက္ဆံေရး အသစ္ေတြပဲ ရွိေတာ႔တယ္ . . . ။
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
တစ္ေယာက္ တစ္ျခမ္း အေလ႔အထေတြ
မေတြ႕ရေတာ႔ဘူး
"ငါ႔၀မ္းပူဆာ မေနသာ" သီအိုရီကုိ ခ်ခ်ျပ
က်က္သမွ် အကုန္စားပစ္တာပဲ ရွိေတာ႔တယ္။
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
အုန္းလက္နဲ႔ လုပ္တဲ႔ ဓားအတုခုတ္တမ္းေတြ
မကစားေတာ႔ဘူး
အေရွာင္အတိမ္း မေကာင္းရင္
တစ္သက္ ေနာင္က်ဥ္သြားရမယ္႔
စိတ္ဓါတ္ခုတ္တမ္း ကစားပဲြေတြပဲ ရွိေတာ႔တယ္။
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
၀မ္းနည္းတာကုိ မ်က္ရည္မ်ားနဲ႔
ကုိယ္စားမျပဳေတာ႔ဘူး
"အမိေသာ္လည္း သားေတာ္ခဲ" အေျခအေနမွာ
အခ်ိသြားျဖဲနဲ႔
မ်က္ရည္မဲ႔ ငိုျခင္းမ်ားပဲ ရွိေတာ႔တယ္ . . . ။
တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို
အေလ်ာ္အစားကင္းတဲ႔ ထမင္းပြဲေတြ
မရွိေတာ႔ဘူး
မာန သိကၡာေတြ တနင့္တပုိး စိုက္ထုတ္ခဲ႔ရတဲ႔
မသဒၵါေရစာ ထမင္းပြဲမ်ားပဲ ရွိေတာ႔တယ္။
တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလိုမ်ား
ရိုးရိုးသားသား မွားခဲ႔ၿပီး
မရိုးမသား မမွားခဲ႔ျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ . . . . ။
- ၿဖိဳးသာရ -
Via: ေသတမ္းစာ - ၿဖိဳးသာရ+ေမာင္ႏြယ္ေအာင္(ဒဂံုေဆာင္)
Labels: poem
| Permalink | Comments
| links to this post
ဖုိး၀န္းေတာင္
Sunday, August 10, 2008
ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕နယ္တြင္ သမိုင္း၀င္ ဖိုလ္၀င္ေတာင္ႏွင့္ အင္ၾကင္းေတာင္ တို႔၌ သမိုင္းအရ ထင္ရွားေသာ ဘုရား၊ ေစတီမ်ားအပါအ၀င္ ဘုရားေစတီ(၁၈၅)ဆူ တည္ရွိပါသည္။ ဖိုလ္၀င္းေတာင္ ဘုရားေစတီမ်ား အတြင္းတြင္ ေရွးလက္ရာ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီမ်ား၊ ပန္းပု လက္ရာမ်ားအျပင္ သစ္သား တံခါးမ်ား တြင္လည္း ေရွးလက္ရာ ပန္းပုမ်ားကုိ အလွဆင္၍ ခ်ယ္မႈန္း ထုလုပ္ ထားသည္ကို ေတြ႔ရွိ ႏိုင္ပါသည္။ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕ႏွင့္ (၇)မိုင္ ခန္႔အကြာတြင္ တည္ရွိ ပါသည္။ ဖိုလ္၀င္ေတာင္ ဘုရား ပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၈)ရက္မွ လျပည့္ေန႔အထိ စည္ကား သိုက္ျမိဳက္စြား က်င္းပပါသည္။
(ဘုရား ေစတီ အေရအတြက္ မွာ ယခု မွတ္တမ္းတင္ ထားေသာ အခ်က္ အလက္ မ်ားႏွင့္ ေရွးမွတ္တမ္း မ်ားပါ အခ်က္ အလက္မ်ား ကြဲျပား ေနပါသည္၊ ႏွစ္ကာလ တိုက္စားမႈ႕ ေၾကာင့္ ပ်က္ဆီး ဆံုးရႈံးမႈ မ်ားစြာ ရွိခဲ႔ပါသည္။ ဘုရားေစတီမ်ား အပါအ၀င္ ဖိုး၀န္းေတာင္ သစ္ေတာ ႀကိဳး၀ိုင္း အတြင္း ေနထိုင္ ၾကေသာ တိရစာၦန္ မ်ား၏ ပ်က္ဆီး ဆံုးရႈံးမႈ႕ သည္ အမ်ားဆံုး ျဖစ္ခဲ႔သည္။ အထူးသျဖင့္ ယခင္က ေမ်ာက္မ်ားကုိ ေနရာ အႏွံ႕ လက္ညိႈးထိုး မလြဲ ေတြ႕ရ ေသာ္လည္း ယခု ေနာက္ပိုင္း တြင္ အေတာ္ကေလး နည္းပါး သြားသည္ ကုိ ေတြ႕ရ ပါသည္။ လူမ်ားႏွင့္ ယဥ္ပါးလြန္း ေနၿပီး ဖိုး၀န္းေတာင္ ဘုရား ေစတီမ်ား ၾကားတြင္ လွည့္လည္ က်က္စား ေနၾကေသာ ေမ်ာက္မ်ားအတြက္ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား တပ္ဆင္လိုက္စဥ္က ဆံုးရႈံးမႈ႕သည္ အမ်ားဆံုး ျဖစ္ခဲ႔ၿပီး ေနာက္ပိုင္း တြင္လည္း တစ္တိတိ က်ဆင္းလ်က္ ရွိသည္။
ဖိုး၀န္းေတာင္၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ဖိုလ္၀င္ေတာင္ ဘုရားပြဲကာလ အတြင္း ေမ်ာက္မ်ား လံုး၀ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတတ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ဘုရားပြဲ ၿပီးလွ်င္ ျပန္ေပၚလာ တတ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊ "ဖိုလ္၀င္းေတာင္ရွင္မ" က ဖြက္ထားသည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဒသခံ မ်ားက ယူဆ ယံုၾကည္ ၾကပါသည္။
"ဖိုး၀န္းေတာင္" ဟု ေခၚၾက ေသာ္လည္း အမွန္တကယ္မွာ ဖိုး၀န္းေတာင္ ဟူ၍ မရွိပါ။ ေတာင္မ်ား အားလံုးကုိ စုေပါင္းၿပီး ေခၚလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဖိုလ္၀င္းေတာင္ တြင္ ရွိေနေသာ ေတာင္မ်ား၏ ပံုသ႑ာန္ မွာ ဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ေလ်ာင္းေတာ္မူ ေနသည့္ ပံု႑ာန္ ရွိေန၍ ထိုအခ်က္ ကလည္း အနည္းငယ္ ထူးျခား သည္ဟု ေျပာႏိုင္ ပါသည္။ ဖိုး၀န္းေတာင္ ရဲ႕ ပံုေတြ ကုိေတာ႔ ဒီေနရာ မွာ သြားၾကည့္ ႏိုင္ပါတယ္၊ Mr.Robinthon တင္ေပး ထားတာ ေလးေတြပါ။)
ဘုရားေပါင္း (၄၄၆၄၄၄)ဆူ ရိွသည္ကုိ စဲြ၍ "ေရႊလသာ ၀ါ၀ါ၀င္း" ဟု ထင္ရွားစြာ အမွတ္အသား ျပဳရေသာ ဖုိး၀န္းေတာင္သည္ ေအာက္ခ်င္းတြင္းခရိုင္ မုံရြာျမဳိ႕တစ္ဖက္ကမ္း ေညာင္ပင္ႀကီးဆိပ္မွ ၁၄ မုိင္အကြာ တြင္ တည္ရိွသည္။ ပထ၀ီ၀င္ သေဘာအရ ေျမာက္လတ္တီတြဒ္ ၂၂ံ ၁၃' အေရွ၏ေလာင္ဂ်ီ တြဒ္ ၉၄ံ ၅၈' တည္ရိွသည္။ ေတာင္တန္းသည္ ေပ ၉၅၀ ေက်ာ္ အျမင့္ရိွေသာ ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း ျဖစ္၍ ေတာင္ရုိး၏ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္တို႔တြင္လည္း မနက္လြန္းေသာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးမ်ား ေက်ာက္တုံး ႀကီးမ်ား ရိွသည္။ ေတာင္၏ ပတ္ပတ္လည္၌ ေခ်ာက္ကမ္းပါးမ်ား ျဖစ္၍ ေတာင္ထိပ္တြင္ ညီညာ၍ ကုန္ျပင္ ျမင့္ သ႑ာန္ ရိွသည္။ ဖုိး၀န္းေတာင္သည္ ယင္းေတာင္၏ အေနာက္ ဘက္ ေတာင္ကမ္းပါးျပတ္ တို႔၌ တည္ထားေသာ ဘုရားမ်ားႏွင့္ ထုထြင္း ျပဳလုပ္ ထားေသာ ေရွးျမန္မာ ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာမ်ား ေၾကာင့္ ေက်ာ္ၾကားျခင္း ျဖစ္သည္။
ရေသ့ရဟန္း သူေတာ္စင္တို၏ တရားအားထုတ္ရာ နိဗၺန္ဖုိလ္၀င္ရာ ေတာင္ျဖစ္သျဖင့္ ဖုိလ္၀င္ေတာင္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီတို႔ ထြက္ရပ္အတြက္ ဖုိထုိးရာ ဖုိ၀င္ရာျဖစ္၍ ဖုိ၀င္ေတာင္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ေပၚမွ ဘုရားမ်ားကုိ ဘုရင္ႏွင့္တကြ စစ္သည္ဗုိလ္ပါ အလုံးအရင္း တို႔ ၀ုိင္း၀န္းတည္ထြင္ ကုသုိလ္ျပဳခဲ့ၾကျခင္းကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ဗုိလ္၀န္းေတာင္ဟူ၍ လည္းေကာင္း အသီးသီးတြင္ရာမွ "ဖုိး၀န္းေတာင္" ျဖစ္လာ သည္ဟူ၍ ဆိုၾကေလသည္။
ဖုိး၀န္းေတာင္ သမုိင္းအဆုိရမူ သကၠရာဇ္ ၂၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ဟလၤဂပူရတုိင္း ျပဴမင္းၿပဳံးမင္းေခၚ ဗႏၶ၀မင္းသည္ တုိင္းခန္း လွည့္လည္ ယင္း ဤဖုိး၀န္းေတာင္တန္း တည္ရာ အရပ္၀န္းက်င္သို႔ ေရာက္ရိွလာရာ၊ ေတာင္ႏွင့္ ၃ မုိင္ခန္႔ ကြာေသာ ယခု "မင္းစုႀကီးရြာ" ေနရာတြင္ ေခၽြးတပ္စဲြ ေနေလသည္။ ဖုိး၀န္းေတာင္ ေဒသ၏ အေနအထားႏွင့္ ေက်ာက္ေဆာင္ ေက်ာက္တုံးမ်ားကုိ ဘုရားထြင္းထု ပူေဇာ္ရန္ ဗႏၶ၀မင္းသည္ ဆႏၵျပင္းျပသည့္အေလ်ာက္ ဘုရင္မွအစ မိဖုရား မွဴးမတ္ စစ္ဗုိလ္ စစ္သားအထိ တစ္ဦးလွ်င္ ဘုရား တစ္ဆူစီ ထြင္းထုလွဴဒါန္း ၾကရာမွ ဘုရားအဆူေပါင္း ၄၄၆၄၄၄ တည္ရိွ ေနျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ စတင္ထုထြင္း လွဴဒါန္းေသာ ဘုရားႏွင့္ လုိဏ္ဂူႀကီး (၆) ခုမွာ -
(၁) ဆုေတာင္းျပည့္
(၂) ဆုေတာင္းရ
(၃) တတုိင္းျပည့္
(၄) တင္းတင္းျပည့္
(၅) သက္ေတာ္ရွည္
(၆) သက္ေတာ္ရ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
ဘုရားလုိဏ္ဂူအတြင္း၌ မ်က္ႏွာက်က္ နံရံတို႔တြင္ ျမန္မာ ေရွးပန္းခ်ီမ်ားႏွင့္ စကားစိမ္းသားစုတ္တံ တမာေစးႏွင့္ ေဖ်ာ္ရေသာ သဘာ၀ တြင္းထြက္ေက်ာက္ေဆးအုိးမွ ေဆးေရာင္စုံမ်ားကုိ ေတြ႔ရိွ ႏုိင္သည္။ မာေက်ာေသာ ေက်ာက္သားကုိ ႏုႏုရြရြ ပန္းခက္ ပန္းႂကြ နဖူးစည္းမ်ား ထုထြင္းထားပုံမွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံရိွ အဇႏာၱလုိဏ္ဂူမွ လက္ရာမ်ားထက္ပင္ ခ်ီးက်ဴဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ဖုိး၀န္းေတာင္ေပၚရိွ အျခားထင္ရွားေသာ ဂူလုိဏ္ဘုရား စသည္တို႔မွာ (၄)ခန္းတဲြ အိမ္ႀကီး (၄) လုံးစာခန္႔ရိွ ေက်ာက္တုံးႀကီးကုိ နန္းေတာ္ဟန္ ထုလုပ္ ထားေသာ "မိဖုရားႀကီး လိုဏ္ဂူ"၊ တုိက္တန္းလ်ားႀကီး သဖြယ္ ဥမင္ေက်ာက္ဂူ အရွည္ႀကီး ထြင္း၍ ယင္း အေပၚ၌ တည္ထားေသာ "လြမ္းေစတီ"၊ ကရမက္နံ႔သာျဖဴ တို႔ကုိ အမႈန္႔ ျပဳလုပ္ အဂၢေတ သရုိးကုိင္၍ တည္ထားေသာ "နံ႔သာေစတီ" စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။
ဖုိး၀န္းေတာင္မႀကီးႏွင့္ တစ္ဆက္တည္းတြင္ "ႏြားသုိးေတာင္၊ လင္းႏုိ႔ေတာင္၊ ေက်ာက္တစ္လုံး ေတာင္၊ ဖန္ခါး ေတာင္ႏွင့္ ေရႊဘေတာင္" စသည္ျဖင့္ ေတာင္မ်ာစြာရိွသည္။ ေတာင္တုိင္းတြင္ ဘုရားႏွင့္ လုိဏ္ဂူမ်ား ရိွသည္။ ႏြားသုိး ေတာင္တြင္ ဗႏၶ၀မင္းႀကီး ၏ မိဖုရားႀကီးက အရိေမတၱယ် ဘုရားသခင္ ပြင့္သည့္အခါ ေက်ာင္းေတာ္ ေဆာက္ရန္ ရည္စူး၍ ျမဳပ္ႏွံထားေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကို ရန္သူမ်ဳိး ငါးပါး ေဘးမွ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ေက်ာက္ႏြားသုိးရုပ္တစ္ခု ထု ထားသည္။ ယင္းကုိ အစဲြျပဳ၍ "ႏြားသုိးေတာင္" ဟုတြင္သည္။ ဗႏၶ၀မင္း အသုံးေတာ္ခံ သူႂကြယ္ႀကီး ဘုိးေရႊဘသည္ မူလ လုိဏ္ဂူမ်ား အျပင္ ေနာက္ဆက္တြဲ ထြင္းထု လွဴဒါန္းခဲ့ရာ ေတာင္ကုိ "ေရႊဘေတာင္"ဟု ေခၚလ်က္ ရိွၾကသည္။ ဖုိး၀န္းေတာင္ ႏွင့္ ဆက္လ်က္ ေတာင္တန္း မ်ားအနက္ ဖန္ခါးပင္မ်ား အလြန္ေပါသည္ကုိ စဲြ၍ တြင္ေနေသာ "ဖန္ခါးေတာင္" သည္ အျမင့္ဆုံး ျဖစ္သည္။
ဖုိး၀န္းေတာင္တြင္ ပုဂံေခတ္ ေရွးက်ေသာ လက္ေရးပါသည့္ အုတ္ခြက္မ်ားကုိ ေတြ႕ရိွ ရသျဖင့္ ပုဂံေခတ္ကပင္ ဤေတာင္၌ သာသနာေရး အေဆာက္အအုံမ်ား ရိွမည္ဟု ခန္႔မွန္း ႏုိင္သည္။ ေတာင္ေပၚတြင္ သကၠရာဇ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ထုိးစာပါသည့္ ေခါင္းေလာင္း ၈ ခုရိွသည္။ ေရွးက ဖုိး၀န္းေတာင္မွာ တရုတ္ျပည္မွ အိႏၵိယသို႔ သြားရာ ကုန္းလမ္းက် သျဖင့္ သာသနာ ျပန္႔ပြားခဲ့ဟန္ တူ၏။ ယခုေတြ႔ရေသာ လက္ရာမ်ားကား ေနာက္က်ေသာ ေခတ္မ်ားမွ လက္ရာမ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။
ဖုိး၀န္းေတာင္ ဘုရားပဲြကုိ ယခုအခါ ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္း လတုိင္း က်င္းပလ်က္ရိွရာ ပဲြေတာ္လာ ပရိသတ္ အထူး စည္းကား လွသည္။ ဖုိး၀န္းေတာင္သို႔ မုံရြာၿမဳိ႕ တစ္ဖက္ကမ္းမွ ကားလမ္း ခရီးေပါက္သည္။
Ref: ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္း CD
Labels: poewintaung, powintaung, ဖိုး၀င္းေတာင္, ဘုရားမ်ား
| Permalink | Comments
| links to this post
Yinmarbin in GoogleMap
Saturday, August 9, 2008
ယင္းမာပင္ပံုေတြ တင္ေနတာထက္ Google Map မွာပဲ တိုက္ရိုက္လင့္ထုတ္ တင္လိုက္တာက ပုိေကာင္းမယ္ ထင္လို႔ တင္လိုက္တာပါ၊ ဆိုဒ္ေလးၿပီး တက္လာတာ ၾကာသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ...။
View Larger Map
| Permalink | Comments
| links to this post
ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ မွတ္စုတို
တည္ေနရာ
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မံုရြာခရိုင္ အတြင္း ခ်င္းတြင္းျမစ္၏ အေနာက္ ဘက္ ေျမာက္လတီၱက်ဳ ၂၁ံ ၅၉' ႏွင့္ ၂၂ ံ ၁၉' အၾကား၊ အေရွ႕ ေလာင္ဂ်ီက်ဳ ၉၃ ံ၃၆' ႏွင့္ ၉၅ ံ ၁၅' အၾကားတြင္ တည္ရွိ၍၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ အေနာက္ယြန္းယြန္း မိုင္ (၄၀၀) အကြာတြင္ တည္ရွိ ပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ မံုရြာျမိဳ႕နယ္ ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္ဘက္ တြင္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကနီျမိဳ႕နယ္၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ ကနီျမိဳ႕နယ္တို႔ ရွိၾကပါသည္။
အက်ယ္အ၀န္း
ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္သည္ ပင္လယ္ေရမ်က္ ႏွာျပင္ အထက္ ေပ (၄၀၀) တြင္ ရွိျပီး ေယဘူယ် အားျဖင့္ ေျမျပင္ ညီညာျပန္႔ျပဴး ပါသည္။ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္မွာ ရာခိုင္ႏႈန္း (၄၈.၂၃%) ရွိျပီး စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၁၇၄.၅၉) ရွိ၍ စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၇၅.၈၂)၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေျမမွာ (၃၄၀.၀၂%) ဧရိယာအားျဖင့္ (၁၁၂.၂၉) စတုရန္းမို္င္ ရွိရာ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ မွာ စုစုေပါင္း အက်ယ္အ၀န္း အားျဖင့္ (၃၆၂.၇၀) ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ က်ယ္၀န္း ပါသည္။
ျမိဳ႕နယ္သမိုင္း
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္အား ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္တြင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရမွ စတင္သတ္မွတ္ျပီး နယ္ပိုင္၀န္ေထာက္ တစ္ဦး ရံုးထိုင္ေစလ်က္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္၊ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္ တို႕ကုိပါ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ခရိုင္ခြဲ (ဆဗၺဒီ၀ီဇံ)ျမိဳ႕အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ႔ ပါသည္။ ျမန္မာဘုရင္မ်ား လက္ထက္ကမူ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အပါအ၀င္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္တို႔ ပါ၀င္ေသာ ေဒသမ်ားအား ဖန္႔ခ်ီနယ္ (တခ်ိဳ႕က `ဗန္႔ဂ်ီနယ္´ ဟုလည္း ေျပာၾက ပါသည္။) ဟု ေခၚေ၀ၚ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ အဆိုပါ (၃)ျမိဳ႕နယ္၏ အေနာက္ဘက္တြင္ ပင္ေတာင္၊ ငျပံဳးေတာင္၊ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္ ဟူ၍ ရွိရာ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္သည္ ေတာင္ယမား ေခ်ာင္းႏွင့္ ေျမာက္ယမားေခ်ာင္း အၾကားတြင္ တည္ရွိေသာ ေၾကာင့္ အဆိုပါ ေဒသအတြင္း တည္ရွိေသာ နယ္ေျမမ်ားကို ဖန္႔ဂ်ီနယ္ဟု ေခၚေ၀ၚေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္ကပင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရက သတ္မွတ္ ခဲ႔ေသာ္လည္း ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိမူ ျမိဳ႕အျဖစ္ စနစ္သစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စတင္သည့္ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တြင္မွ တရား၀င္ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ ယခင္ကမူ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ နယ္ပိုင္ရံုးစိုက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမိဳ႕အျဖစ္ တရား၀င္ သတ္မွတ္ခ်က္ မဟုတ္ဘဲ ျမိဳ႕မအုပ္စု အျဖစ္သာ တည္ရွိ ခဲ႔ပါသည္။
ေျမအေနအထား
ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း၌ ေတာင္တန္း ႏွင့္္ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေဒသမွာ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ ဧရိယာ ထက္ ပိုမိုက်ယ္၀န္းသည္ မွန္ေသာ္ လည္း ဤျမိဳ႕နယ္တြင္ အလြန္ ျမင့္္မားေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္ တန္းၾကီးမ်ား မရွိပါ။ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း ျဖတ္သန္း စီးဆင္းသည့္ ေတာင္က် ေခ်ာင္း(ယမားေခ်ာင္း)မွာ အေနာက္မွ အေရွ႕သို႔ စီးဆင္း၍ စုန္းက်င္းအုပ္စု၊ ဘိန္းႏြယ္ေခ်ာင္ ေက်းရြာအနီးတြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတြင္းသို႔ စီး၀င္ပါသည္။ တင္ဆံုေခ်ာင္းမွာ အေနာက္ေျမာက္မွ အေရွ႕ေတာင္သို႔ စီးဆင္းျပီး နေတၳာင့္ ေက်းရြာ အနီးတြင္ ေပါင္းဆံုပါသည္။ ၎ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ေရစီး အလြန္ လွ်င္ျမန္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ၎ေခ်ာင္းမ်ား ျဖတ္သန္းစီးဆင္းသည့္ ေရႊလွန္၊ ပန္းမထံုး၊ ေရေအာင့္ စသည့္ေက်းရြာမ်ားသည္ ရံဖန္ရံခါ ေရတိုက္စားျခင္းမ်ား ၾကံဳရပါသည္။
လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး
မံုရြာ - ပုလဲ - ဂန္႔ေဂါလမ္း ၊ ၁၂-ေပ အက်ယ္ ကတၱရာခင္း ကားလမ္းသည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိ ျဖတ္သန္းလ်က္ ရွိပါသည္။ မိုင္တိုင္ အမွတ္ ၉/၀ မိုင္မွ ၂၃/၄ မိုင္သည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ အပိုင္း ျဖစ္၍ (၁၄) မိုင္ (၄) ဖာလံု ရွည္လ်ား ပါသည္။ ဤ မံုရြာ-ပုလဲ-ဂန္႔ေဂါ လမ္းမွာ ရာသီမေရြး ဆက္သြယ္ သြားလာႏိုင္ျပီး ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ေပးလ်က္ ရွိပါသည္။ ထိုျပင္ ပြင့္လင္းရာသီ၌ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ကပိုင္၊ ဆင္စြယ္၊ ရင္ေပါင္တိုင္ စသည့္ ေက်းရြာမ်ားမွ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕ကုိ ျဖတ္သန္း၍ မံုရြာျမိဳ႕သို႔ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္မ်ား ပို႔ေဆာင္ ေပးျခင္း၊ ကနီ-ယင္းမာပင္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ သြားလာႏိုင္ျခင္း တို႔ျဖင့္ လမ္းပန္းဆက္ သြယ္ေရး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔လ်က္ ရွိပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕မွ မံုရြာျမိဳ႕သို႔လည္း ကားၾကီးကားငယ္ မ်ားျဖင့္ အခ်ိန္မေရြး သြား လာႏိုင္ သကဲ႔သို႕ ယခုေနာက္ပိုင္းမွ ဖြင့္လွစ္ခဲ႔ေသာ ကေလး၀-ယာၾကီး-မင္းေဒါင့္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ ခ်င္းတြင္းတံတား(မံုရြာ) ကုိ အသံုးျပဳလ်က္ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္မွ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ အခ်ိန္အခါမေရြး သယ္ယူပို႕ေဆာင္ ေပးေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။
ရာသီဥတု
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း ပူျပင္းေျခာက္ ေသြ႔သည့္အပုိင္းတြင္ ပါရွိပါသည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ပ်မ္းမွ် မိုးေရခ်ိန္ (၃၀)လက္မ ႏွင့္ (၄၀)လက္မ အၾကားသာ ရြားသြန္း ေလ႔ ရွိပါသည္။ မိုးေရခ်ိန္ အနည္းဆံုး လမွာ ဧျပီလျဖစ္၍ အမ်ားဆံုးလမွာ ေအာက္တိုဘာလ ျဖစ္ပါ သည္။ ပူျပင္း ေျခာက္ေသြ႔သည့္ ေဒသျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ မိုးရာသီတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ မိုးသက္ ေလျပင္းမ်ား က်ေရာက္ေလ႔ ရွိပါသည္။ အပူခ်ိန္ အေနျဖင့္ အနိမ္႔ဆံုး (၄၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္၍ အျမင့္ဆံုး အပူခ်ိန္မွာ (၁၁၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္ပါသည္။ အေအးဆံုးလ မွာ ဇန္န၀ါရီလ ျဖစ္၍ အပူဆံုးလမွာ ဧျပီလ ျဖစ္ပါသည္။
ေပါက္ေရာက္ေသာ အပင္မ်ား
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ေျမျပန္႔ အပူပိုင္း ေဒသတြင္သာ ေပါက္ ေရာက္ ႏိုင္သည့္ သန္း၊ ဒဟတ္၊ ထေနာင္း၊ ရွား၊ ဇီးျဖဴ၊ တယ္၊ တမာ၊ သမုန္း၊ သနပ္ခါး စသည့္ အပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ ပါသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ ေဘးတေလွ်ာက္ႏွင့္ ေခ်ာင္းေဘး တို႔တြင္လည္း သေျပ၊ ဘိုင္၊ ကတြတ္၊ သဖန္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္လ်က္ ေတာင္ေစာင္း မ်ားတြင္ အင္၊ အင္ၾကင္း၊ ေထာက္ၾကံ႕၊ တမလန္း၊ ပိေတာက္၊ ပ်ဥ္းကတိုးပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ကာ ေတာင္ေပၚ ေျမျပင္ပိုင္းတြင္ ကၽြန္း၊ သတီ၊ ေမ်ာက္ေခ်ာႏွင့္ မွ်င္၀ါး၊ တင္း၀ါး၊ သနပ္ခါး စသည္တို႔ ေပါက္ေရာက္ၾက ပါသည္။ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ားအေနျဖင့္ ေတာင္ေပၚ၊ ေတာင္ေစာင္းမ်ားတြင္ လက္ထုပ္၊ ဘုမၼရာဇာ၊ သက္ရင္းၾကီး၊ သက္ရင္းကေလး၊ နီပေဆး၊ မွန္နီ၊ ဆင္တံုးမႏြယ္၊ မွန္နီ၊ ဆင္တုန္းမႏြယ္၊ နာငါးပါး၊ နႏြင္းခါး၊ ေတာေရွာက္၊ မင္းကိုးခါ(မင္းကိုးဒါး) စေသာ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ား ေပါက္ ေရာက္ ပါသည္။
စိုက္ပ်ိဳးေရး
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္တြင္ စီမံကိန္း သီးႏွံမ်ား စိုက္ပ်ိဳးထုန္လုပ္လ်က္ ရွိရာ မိုးရာသီ၌ မိုးၾကိဳစပါး စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ မိုးႏွမ္း၊ မိုးေျပာင္ဖူး၊ ေျမပဲ၊ ၀ါကေလး၊ ပဲစိမ္းငံု သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ျပီး
မိုးလယ္ရာသီတြင္ စပါး၊ ပဲတီစိမ္း ႏွင့္ ႏွံစားေျပာင္း သီးႏွံမ်ား၊ မိုးေႏွာင္းရာသီတြင္ ေထာပန္ပဲ၊ စြန္တာနီ၊ ငရုတ္သီးႏွံမ်ား၊ ေဆာင္းရာသီတြင္ ႏွမ္းၾကီး၊ ေဆာင္းေျမပဲ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ အာလူး၊ ကုလားပဲ၊
ဂ်ံဳ သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ထုတ္လုပ္ပါသည္။
ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕နယ္၏ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကုိင္ႏုိ္င္သည္႔ ေျမဧကမွာ (၁၂၁၇၆၄) ဧက ျဖစ္ျပီး၊ သစ္ေတာေျမမွာ (၃၄၂၉၈) ဧက ျဖစ္ပါသည္။ ပလပ္ေျမ စုစုေပါင္းမွာ (၁၅၇၃၆) ဧက ရွိ၍ စိုးပ်ိဳး မရသည့္ ေျမ
စုစုေပါင္းမွာ (၄၀၉၈၂) ဧက ရွိပါသည္။
ေနာက္ဆံုးအေျပာင္းအလဲေလးေတြ
ပညာေရး
အရင္တုန္းက ... မူႀကိဳေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း၊ အ.မ.က(၁) မူလ တန္းေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း နဲ႔ အ.ထ.က(ယင္းမာပင္) အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ... ဒါပဲ ရွိတယ္။
၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေလာက္ကစျပီး အ.မ.က(၂) ဆိုတာ ထပ္ဖြင့္တယ္၊ ေနရာက ေတာ႔ (ခ)ရပ္ကြက္ ထဲမွာပဲ (အရင္ စာတိုက္ေဟာင္း ေနရာေပါ႕)။ ဒီေတာ႔ (က)ရပ္ကြက္
(ကုလားတန္း လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္) ဖက္က ကေလးေတြ အမ်ားဆံုး တက္ၾကတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေလာက္မွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္း (ဘ.က) ကုိ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္"
ထဲမွာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ဒီေက်ာင္းက ေလးတန္း အထိရွိျပီး ေငြေၾကးႏြမ္းပါးတဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ စာသင္သံဃာေတာ္ ေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္ ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မူႀကိဳေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ မူလတန္း ေက်ာင္း (၂)ေက်ာင္း [အ.မ.က(၁) ႏွင့္ အ.မ.က(၂)] နဲ႔
အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ...။
အဲဒီေနာက္ပိုင္း ... တျခားေက်ာင္းေတြအေနနဲ႔ ဘာမွ အေျပာင္း အလဲ မရွိေပမယ္႔ မူလတန္းေက်ာင္း (၂) ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ႔ အ.မ.က(၁) နဲ႔ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္း
ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ လာခဲ႔ပါတယ္။ ( "မူလြန္ေက်ာင္း" ဆိုတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚ က နည္းနည္းေတာ႔ စိမ္းပါတယ္၊ ေျပာရရင္ တစ္ႏွစ္ကုိ တစ္တန္းစီ တိုးသြားတာမ်ိဳးပါ။)
အ.မ.က(၁)အေနနဲ႔ ခုဆိုရင္ ( ) တန္းထိ တိုးတက္လာျပီး ၊ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ (၇)တန္း ထိ ေရာက္ေနပါျပီ။
ေနာက္ၿပီး ... ရြာသာရြာမွာ အလယ္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းလည္း ရွိပါေသး တယ္ (မူလတန္းကေန ရွစ္တန္း အထိေပါ႕)။ ဘယ္တုန္းက စဖြင့္ ခဲ႔လဲ ဆိုတာေတာ႔ မမွတ္မိဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။
စာသင္ေက်ာင္း မဟုတ္ေပမယ္႔ အမ်ဳိးသမီးေရးရာ က ဖြင့္လွစ္ ထားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈ ေက်ာင္းကုိ လည္း ထည့္တြက္မယ္ ဆိုရင္ ထည့္တြက္လို႔ ရပါတယ္၊ ဒီေက်ာင္းကို ၂၀၀၅ ေလာက္က ဖြင့္လွစ္ လိုက္တာပါ။
ေနရာကေတာ႔ အရင္ စက္မႈလယ္ယာ ရံုး၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ဖက္ ဆန္ဂိုေဒါင္ ေဟာင္းႀကီး ေတြ ေနရာမွာပါ။
အခုလက္ရွိ ေက်ာင္းေတြနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြရဲ႕ အမည္စာရင္းေတြ ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္ -
လက္ရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္
ေက်ာင္းအမည္
ေက်ာင္းအုပ္အမည္
အ.ထ.က(ယင္းမာပင္)
ဦးေဇာ္၀င္း (ယာယီ)
အ.မ.က(၁)
ေဒၚေအးေအးမာ
အ.မ.က(၂)
ေဒၚဥမၼာေရႊ
အ.လ.က(ရြာသာယာ)
9.9
ဘ.က
9.9
မူႀကိဳေက်ာင္း
မရွိ (ဆရာမ ႏွစ္ဦးသာရွိ)
အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈေက်ာင္း
ေဒၚျမျမသင္း
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတာ တစ္ခု ကေတာ႔ (၉)တန္း၊ (၁၀)တန္း ေဘာ္ဒါေဆာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ေပါလာတာ ပါပဲ။
(ခ-ရပ္ကြက္ နဲ႔ တိုးခ်ဲ႕ဖက္ေတြမွာ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ရ ပါတယ္။) မူလတန္း ကေနစၿပီး က်ဴရွင္ေတြ၊ Guideေတြ ရွိလာၿပီး ကေလးတိုင္းလိုလိုကလည္း
ေက်ာင္းနဲ႔ က်ဴရွင္ မနားတမ္း ေျပးေန ၾကရတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ နာမည္ရွိတဲ႔ ေဘာ္ဒါေဆာင္ အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္-
ေဘာ္ဒါအမည္
အုပ္ခ်ဳပ္သူ
ေနရာ
ျမင္႔မိုရ္
ဦးျမင့္သန္းဦး
ခ-ရပ္ကြက္(ပါတီရံုးေဟာင္း)
EverGrade
ဦးေမာင္ေမာင္ေထြး
ခ-ရပ္ကြက္
ေအာင္ထက္ေအာင္
ဦးသိန္းထီ
ခ-ရပ္ကြက္
ပညာမြန္
ဦးစိုးတင့္
ဂ-ရပ္ကြက္
ဂုဏ္ထူးေ၀
ဦးသန္းထြန္း၀င္း
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Excellent
ဦးျမလိႈင္
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေယာမင္းႀကီး
ဦး၀င္းလိႈင္
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ၿငိမ္းခ်မ္း
ဦးစန္းေမာင္
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေငြစႏၵာ
ေဒၚခင္ႏွင္းျဖဴ
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
သရဖူ
ဦးသိန္းမင္းလိႈင္
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Golden
ဦး -
က-ရပ္ကြက္
လူမႈ႔ေရး
၀န္ထမ္းေတြ အမ်ားဆံုး ေနထိုင္တဲ႔ ေတာမက် ၿမိဳ႕မက် ၿမိဳ႕ေလးမို႕ ေခတ္ေနာက္က် မက်န္ခဲ႔သလို ေခတ္ေရွ႕လည္း ေျပး မေနပါဘူး။ ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သား အခ်င္းခ်င္း လည္း သိေနၾကတာမို႕
တစ္ခါ တစ္ခါ ရြာေလးနဲ႔ ေတာင္ တူေနပါတယ္။
အရင္က လူမႈေရး ကိစၥေတြ ေပၚလာတိုင္း ၀ိုင္း၀န္း အႀကံေပး ကူညီတတ္ ၾကေပမယ္႔ ခုေနာက္ပုိင္းမွာ နည္းနည္း စိမ္းသြား တယ္လို႕ ခံစား ရပါတယ္။ ခင္ရာခင္ေၾကာင္း ေတြေလာက္ပဲ
ေရာက္ လာ ၾကေတာ႔တယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္တက္လာတဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။
အဲဒီ ေနာက္တက္ လူငယ္ေတြဟာ ေရွးအစြဲ အခ်ိဳ႕ကုိ ေလ်ာ႔ခ်ခဲ ပါတယ္။ ဥပမာ- ဒီၿမိဳ႕ ေပၚမွာ တိုက္မေဆာက္ ရဘူး၊ ေဆာက္ရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ . . . တို႕ ၊ အေမေရယာဥ္ ရဲ႕
နယ္မို႔ ေလွကို "ေလွ" လို႔ မေျပာရဘူး... "ေခါင္း" လို႔ ေျပာရမယ္ တို႔ ၊ ဒီၿမိဳ႕နယ္ သား ျဖစ္ရင္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ အေမေရယာဥ္ နတ္နန္း ဆီလာၿပီး ေရစင္ ဆက္ရမယ္ တို႔ ..... ။
ဒါေပမယ္႔ ... ရန္ကုန္မွာ ေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခား သြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ရမ္းစမ္းၿပီး အထင္ႀကီး ပစ္တတ္ၾကတဲ႔ အစြဲေလးေတြ ေတာ႔ ရွိဆဲ ပါပဲ။
စီးပြားေရး
၀န္ထမ္းၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ႔ စီးပြားေရးကုိ ဒီေလာက္ႀကီး အားစိုက္ ခြန္စိုက္ လုပ္ၾကတဲ႔သူေတြ မရွိလွပါဘူး။
ယင္းမာပင္ကေန ေညာင္ပင္ႀကီးအထိ ေျပးဆြဲေပးေနတဲ႔ "ေရႊယင္းမာ ကားေလး အသင္း"ဟာ
အခုေနာက္ပိုင္း လံုး၀ပ်က္သေလာက္ ျဖစ္သြား တယ္။ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ကားအသင္းေတြက ပုလဲကေန မႏၲေလးအထိ မွန္လံု ကားေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ေျပးဆြဲ လိုက္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ကုန္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကားပိုင္ရွင္ေတြလည္း ကုန္တင္ ကားေတြဖက္ ဦးလွည့္တဲ႔သူ လွည့္၊ မွန္လံုကားေတြ ထပ္၀ယ္တဲ႔သူ ၀ယ္ ျဖစ္ကုန္တယ္။
၂၀၀၄ခုႏွစ္ ေလာက္ကစၿပီး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကုိ အေရွ႕ဖက္ ျမိဳ႕အ၀င္ မွာ စနစ္တက် ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ( ဆိုိင္ကယ္ေတြကုိ အိမ္တိုင္းနီးပါး ၀ယ္ႏိုင္ လာၾကတာရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုေပါ႔။ အဲဒါရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ခုက ဆိုင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႕ေတြပါ ေပၚလာ တာပါပဲ။)
အရင္က မႏၲေလးနဲ႔ မံုရြာကုတ္ လိုင္းဖုန္းေတြကို သံုးေနရာ ကေန GSMဖုန္းဆိုင္ေတြ ေပၚလာတယ္။ (အခုဆို ျပည္ပေခၚဆို မႈ႕ေတြ အထိ လြယ္သြားျပီ။)
ႏွစ္ေပ၊ ရွစ္ေပစေလာင္းေတြကိုလည္း အိမ္ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ၀ယ္တပ္လာၾကတယ္။
ေနာက္... ေရခဲေသတၱာ၊ မီးအား ျမင့္စက္၊ မီးစက္၊ အင္ဗာတာ ေတြကုိလည္း သံုးစြဲလာၾကတယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္း အနည္းငယ္ ျမင့္တက္လာတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးပါ။
ႏွင္းဆီပန္းကုိ အဓိကထား စိုက္ပ်ိဳးၾကတဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးၿခံ ေတြကုိ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ လုပ္ကုိင္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ - - - ေရထြက္ သိပ္မေကာင္းတဲ႔ ေရကန္ေတြမွာ ငါးေမြးတာကိုလည္း လုပ္ကိုင္ လာၾကတယ္။
အျခား ၾကက္ေမြးျမဴေရးတို႕ ၊ ကြမ္းစိုက္ တာတို႔ လည္း လုပ္ေနၾကဆဲ ပါပဲ။
ေနာက္ ... သိသိသာသာ တိုးလာတာကေတာ႔ လက္ဖက္ ရည္ဆိုင္ ေတြ နဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးေဆးပစၥည္းဆိုင္ ေတြပါပဲ။ ဒီဂ်စ္တယ္ ဓါတ္ပံုဆိုင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ စာစီနဲ႔ မိတၱဴဆိုင္ေတြပါ ေတြ႕လာ ရပါျပီ။
ဘာသာေရး
ယခင္က ေဇာတိကေက်ာင္း၊ ေရ၀န္းေက်ာင္း၊ မာန္ဘရာ ေက်ာင္း၊ သီးပင္ေက်ာင္း ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (၄) ေက်ာင္းပဲ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရွိခဲ႔တယ္။ ဦးစံေပါေက်ာင္း နဲ႔
မိုးကုတ္၀ိပါႆနာေက်ာင္း ေတြကုိ ထည့္မတြက္ဘူး ဆိုရင္ေပါ႕ ---။
ေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးစံေပါေက်ာင္းကို "ေတာရေက်ာင္း"လို႔ အမည္ ေျပာင္းၿပီး မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတစ္ခုကုိပါ အဲဒီနားမွာ ထပ္ၿပီး တည္ေဆာက္ခဲ႔ ပါတယ္။
မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာ ေက်ာင္းတိုက္ ကေတာ႔ သံတံတားႀကီး အေနာက္ဖက္ကေန အေရွ႕တိုးခ်ဲ႕ဖက္ ကုိ ေရြ႕သြားခဲ႔ပါတယ္။
ထပ္ၿပီးေပၚလာတဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေတာ႔ "ေရႊေပါက္ပင္ ေတာရ ေက်ာင္းတိုက္" ပါပဲ။ (ေနရာက ၿမိဳ႕အ၀င္ ေပါက္ပင္ကူး တံတား အေရွ႕ဖက္နားေလး မွာပါ။) ဒီေက်ာင္းတိုက္ကို ယခင္
"ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဌးယ် ကပဲ တည္ေထာင္ သြားခဲ႔တာပါ။ အဲဒီေက်ာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လမ္းတစ္ဖက္ မွာေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္
တစ္ခု ထပ္ရွိပါေသးတယ္(ေနရာ အတိအက် ဆိုရင္ေတာ႔ ေပါက္ပင္ကူး ၿမိဳ႕ဦးေစတီနဲ႔ ကပ္ရက္ေပါ႕)။
ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၂)ခု ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚေက်းရြာ နဲ႔ ေျပာင္းျပာေက်းရြာ ၾကားမွာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။
ၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာလုိ႔ ေျပာရင္ေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၃)တိုက္ ရွိသြားၿပီ လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနနဲ႔ က-ရပ္ကြက္(ကုလားတန္း) ဘက္မွာ ေတာ႔ အစၥလမ္ဘာသာ ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္း (ဗလီ) တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕) ဖက္မွာလည္း သာသနာ ၿပဳေနတဲ႔ ခရစ္ယာန္
သာသနာျပဳအဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ရွိပါတယ္။