My Native Town

အေမေရရင္ နတ္သမိုင္း ပထမမူကြဲ(၁)

အေမေရရင္ နတ္သမိုင္းမွာ ဒီမူကြဲဟာ လူသိမ်ားလွတဲ႔ မူကြဲျဖစ္သလို စိတ္ဝင္စားစရာအခ်ိဳးအေကြ႕မ်ားနဲ႔ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ဇတ္လမ္း တစ္ပုဒ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီမူကြဲကုိ ဗြီဒီယုိသမားမ်ားက ယူၿပီး ရိုက္ျဖစ္ခဲ႔ဟန္ တူပါသည္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယင္းမာပင္သူ/သား မ်ား ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ေနတဲ႔ အေမႀကီးရဲ႕အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ကြဲျပားျခားနားမႈ မ်ားစြာရွိေနပါ တယ္။ ပထမဆံုး “ကုိ K-thar” ရဲ႕ ဘေလာ႔မွ ေဖာ္ျပထားတဲ႔ အေမေရရင္ အေၾကာင္းေလး [နတ္သမိုင္း ဒ႑ာရီ ( အေမေရရင္ )] ကို ကူးယူေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းပိုစ္႔ေလးကို ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာတြင္ ျပန္လည္စုစည္းထုတ္ေဝေသာ ျမန္မာဝတၳဳတို (၂၀၀၁ - ၂၀၀၅) စာအုပ္ စာ-၁၁ ၊စတိုင္သစ္ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၀၄ ေရးသားသူ-ကိုေဆြ “အေမ ေပ်ာ္တယ္ သားတို႔ေရ” မွ ထုတ္ႏုတ္ ထားျခင္း ျဖစ္သည္ ဟု “ကုိ K-thar” က ဝန္ခံထားပါတယ္။

ပခုကၠဴဘက္က ပံုညာေတာင္ေပၚမွာ ရွိတဲ့ အေမေရရင္ ဇာတ္လမ္းေလးကို ေျပာျပမယ္။

အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး လက္ထက္မွာ ၿမိဳ ႔စား၊ရြာစားေတြဟာ ကိုယ့္ေဒသကထြက္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ႏွစ္တိုင္းဘုရင့္ဆီ ဆက္သ ရတယ္။ ေတာင္ဦးစား ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕စားႀကီးမွာ ညီမေလးေယာက္ရွိတယ္။ ရွင္ဦး ၊ ရွင္ျဗဴး ၊ ရွင္ၾကဴး နဲ႔ ရွင္တူး။ ရွင္တူး ဆိုတဲ့ ညီမ အငယ္ဆံုးကို ေစာနန္းမြန္ လို႔လည္း ေခၚတယ္။

ေတာင္ဦးစားနဲ႔ ညီမေလး ေလးေယာက္ဟာ သူတို႔ေဒသထြက္ကုန္ ဆီကို အိုးနဲ႔ ထည့္ၿပီး အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးဆီကိုဆက္ဖို႔ နန္းေတာ္ထဲကို ဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ ေစာနန္းမြန္ က ဆီအိုးႀကီး ေခါင္းေပၚရြက္လို႔ေပါ့။ နန္းထဲအဝင္မွာ တံခါးမွူးေတြက ရစ္ၿပီ။ ဆီအိုးမွန္း သိလ်က္နဲ႔ ရိသဲ့သဲ့လုပ္၊ အထဲမွာ ဘာေတြပါလဲလို႔ ၿမိဳ ႔ဝန္က ရစ္ေတာ့တာပဲ။ ေစာနန္းမြန္ က စိတ္လည္း အလြန္ထက္တယ္။ သူေျပာသမွ်လည္း အကုန္ျဖစ္တယ္ ဆိုပဲ။ ခႏိုးခနဲ႔ လုပ္ပါမ်ားေတာ့ “ဆီ မဟုတ္ဘူးေဟ့၊ ေႁမြ ေႁမြေတြ မွတ္ထား” ဆိုၿပီး ေဒါနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါဆို စစ္ေဆးမယ္၊ ဖြင့္ျပဆိုၿပီး ၿမိဳ ႔ဝန္တို႔လူစုက ဆီအိုးႀကီးကို ဖြင့္ေတာ့တာေပါ့။ အထဲမွာ ဆီေတြက တကယ္ပဲ ေႁမြေတြ ထြက္လာၿပီး ၿမိဳ႕ဝန္ကို ကိုက္ ၿမိဳ ႔ဝန္ ေသေရာ။

ဒါနဲ႔ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးဟာ ေစာနန္းမြန္ကို ဖမ္း၊ သတ္ေစလို႔ အမိန္႔ထုတ္လိုက္တယ္။ ေစာနန္းမြန္ ဧရာဝတီျမစ္ကို ကူးၿပီး ေျမာက္အရပ္ကို ထြက္ေျပးတယ္။ မင္းႀကီးရဲ႕တပ္ေတြ၊ ဆင္ေတြနဲ႔ လုိက္ၿပီးနင္းတယ္။ ေစာနန္းမြန္ရဲ ႔ ပညာစြမ္းနဲ႔ ဆင္ေတြကို ေသေစတယ္။ ဆင္နဲ႔ နင္းခိုင္းတာမရလုိ႔ က်ားကို လႊတ္ေပးတယ္။ က်ားက မကိုက္ပဲ ေစာနန္းမြန္ကို ေက်ာေပၚတင္ၿပီး ပို႔ေပးတယ္။ ဘုရင္က ေစာနန္းမြန္ရဲ႕ အစ္ကိုႀကီးေတာင္ဦးစားကို ကိုယ္တိုင္ဖမ္းေပး၊ ေစာနန္းမြန္ကို အပ္ရမယ္လို႔ ခိုင္းျပန္ေရာ။ ေတာင္ဦးစား လည္း ဖမ္းမေပးဘဲ ထြက္ေျပးေတာ့ ရွင္ဦး၊ ရွင္ျဗဴး၊ ရွင္ၾကဴး သံုးေယာက္ကို မီးေလာင္တိုက္သြင္းဖို႔ အမိန္႔ထုတ္လုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ယင္းမာပင္နယ္သားေတြ လာကယ္ၿပီး အဲ့ဒီအစ္မသံုးေယာက္လည္း နတ္ျဖစ္သြားတယ္။

ေစာနန္းမြန္က ပံုေတာင္ပံုညာေဒသ အထိတက္သြားၿပီး ပုဂံေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို ငါကိုယ္တိုင္ ဖ်က္စီးမယ္ေဟ့ လို႔ ႀကိမ္းဝါးရင္း ေျမႀကီးကို ဖေနာင့္နဲ႔ေပါက္လိုက္တာ ေရေတြထြက္လာတယ္။ အေမရင္ လမ္းသြားတုန္း ဖေနာင့္နဲ႔ စိတ္လိုက္မာန္ပါ ေပါက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေရေတြပန္းထြက္ေနတာ ခုထိပဲ...။ ဒါေၾကာင့္ ေစာနန္းမြန္ကို ေရရဲ႕အရွင္ အေမေရရင္လို႔ ေခၚတာေပါ့။ ထူးျခားတာ တစ္ခုက တျခားနတ္ေတြက ဥပေစၧဒကံနဲ႔ အေသဆိုးနဲ႔ေသၿပီးမွ နတ္ျဖစ္ၾကတာ...။ အေမေရရင္က မေသဘဲ ျဖစ္တဲ့နတ္၊ အေမေရရင္ဟာ ပံုေတာင္ ပံုညာေတာင္ႀကီးႏွစ္လံုးေပၚတက္သြား ဟိုဘက္ကူး ဒီဘက္ကူးလုပ္ၿပီး တိမ္ၫြန္႔ကို စားေနတယ္ လို႔ ေျပာၾကတာပဲ။

ပုဂံႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို စိတ္နာၿပီး ငါ့ေတာင္ေျခက ေရေတြဟာ ပုဂံႏိုင္ငံဆီ မစီးရဘူးလို႔ ႀကိမ္းဝါးလိုက္တာနဲ႔ ေရေတြ ေျပာင္းျပန္စီး လို႔ အခုေတြ႔ၾကရတဲ့ အတိုင္းပဲ တဲ့...။ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ေတာင္က ေျမာက္ကို ျမစ္သာျမစ္ေရေတြ စီးသြားတယ္။ သိၾကားမင္း ၾကားဝင္ၿပီး ေစာနန္းမြန္ရဲ႕ ပညာရပ္ေတြကိုအလွဴခံ၊ အေလာင္းစည္သူလို သာသနာျပဳမင္းနဲ႔ ရင္ၾကားေစ့ေပးလို႔ ေစာနန္းမြန္ မေသဘဲ နတ္ျဖစ္သြားတယ္။

ခ်င္းတြင္းျမစ္အတိုင္း ေဖာင္စၾကာနဲ႔ အေလာင္းစည္သူတိုင္းခန္းလွည့္လည္လာေတာ့ ကိုယ္ေယာင္ျပၿပီး တားတာနဲ႔ မင္းႀကီးက ပုလဲနယ္ နဲ႔ ပံုေတာင္ပံုညာေဒသကို အပိုင္စားေပးလုိက္တာ ခုထိနတ္ယံုၾကည္သူေတြ ကိုးကြယ္ေနရတာေပ့ါ။


ဒီမူကြဲဇတ္လမ္းကုိပဲ “ခင္ေမာင္သန္း(စိတ္ပညာ)” ေရးတဲ႔ “ရိုးရာနတ္ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ႔ထံုးစံမ်ား” စာအုပ္ထဲမွာေတာ႔ ေအာက္ပါ အတိုင္း ေရးသားထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တူေတာ႔ အတူတူပါပဲ၊ ဒါေပမယ္႔ “ခင္ေမာင္သန္း(စိတ္ပညာ)” ရဲ႕ စာအုပ္မွာပါတဲ႔ ဇတ္လမ္းက ပိုအေသးစိတ္ၿပီး အခ်က္အလက္အနည္းငယ္ကြဲျပားပါတယ္။

ပုဂံျပည့္ရွင္ မဏိစည္သူမင္းႀကီး၏ ေျမာက္နန္းမိဘုရားမွာ စုန္းမ နာဂသိန္ ျဖစ္သည္။ တစ္ညတြင္ နာဂသိန္ စုန္းေတာက္စား ေနခိုက္ ေယာကေတာ္ ရွင္ဦး၊ ေမာက္ဘက္ရွင္မ ရွင္ၿဗဴး၊ ဆည္ကေတာ္ ရွင္ၾကဴး၊ အငယ္ဆံုးညီမ ရွင္ထူးတို႔ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုသည္။ နာဂသိန္ႏွင့္ စကားေျပာဆိုၾကရာ အေျပာအဆို ေမာက္မာသည့္အတြက္ စိတ္ျမန္ေသာ ရွင္ထူးက စက္(စုန္းႀကိဳး)ကုိ ျဖတ္ခ်လိုက္ သည္။

ပညာခ်င္း မၿပိဳင္ဆိုင္ႏိုင္ေသာေၾကင့္ နာဂသိန္ အေကာက္ႀကံသည္။ ကထူးကနန္းေဒသမွ ပဗၺရာဇာႏွင့္ႏွမမ်ား မိမိေဒသထြက္ကုန္ ပစၥည္းမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ရြက္လ်က္ ကန္ေတာ႔လက္ေဆာင္ လာေရာက္ဆက္သၾကရမည္ဟု အမိန္ေတာ္ထုတ္ျပန္သည္။

ဘုရင့္အမိန္႔ေတာ္အတိုင္း ေမာင္ႏွမငါးေယာက္ ပုဂံျပည္သို႔ လာေရာက္ၾကရသည္။ အငယ္ဆံုး ညီမ ရွင္းထူးေခၚ ေစာနန္းမြန္မွာ ဆီအိုးမ်ား မႏိုင္မနင္း ေခါင္းျဖင့္ရြက္လ်က္ ေနာက္ဆံုးမွ လိုက္ပါလာသည္။ ၿမိဳ႕အဝင္တြင္ လွန္ေလွာစစ္ေဆးရာ ဆီအိုးအတြင္းမွ ေႁမြထြက္လာၿပီး ၿမိဳ႕ဝန္ကို ကိုက္ေတာ႔သည္။ ၿမိဳ႕ဝန္ေသမႈအတြက္ ေစာနန္းမြန္အား ေမာင္အရင္းျဖစ္သူ ေတာင္ဦးနယ္စား ကိုယ္တိုင္ သတ္ရမည္ဟု ဘုရင္က စီရင္ခ်က္ခ်မွတ္သည္။

ေတာင္ဦးနယ္စားက ေစာနန္းမြန္ကို မသတ္ႏိုင္ဟု ျငင္းဆိုသည္။ အမိန္႔ကိုမနာခံ႔ပါက ကလန္ႀကီးက ထိုေမာင္ႏွမအား ကြပ္မ်က္ေစ ဟု အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္သည္။

ေတာင္ဦးနယ္စားႏွင့္ ေစာနန္းမြန္အား ဆင္ျဖင့္ နင္းသတ္သည္။ ေစာနန္းမြန္ စုန္းစိတ္ဝင္လာကာ ဆင္ကို အစြယ္ခ်ိဳးသတ္ပစ္ လုိက္သည္။ ထိုအခါ အာဏာသားတို႔က က်ားဆိုးကိုလႊတ္ၿပီး က်ားစာေကၽြးသည္။ ေစာနန္းမြန္ပါ က်ားစိတ္ဝင္သြားၿပီး က်ားကို ကိုက္စားပစ္၏။ အေစာင့္ႏွင့္ အာဏာသားတို႔ကိုပါ လိုက္လံကိုက္သတ္ၿပီး က်ားအျဖစ္ႏွင့္ ေစာနန္းမြန္ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ သြားသည္။

လူအျဖစ္မွ က်ားဘဝသို႔ ေျပာင္းလဲသြားေသာ ေစာနန္းမြန္အား ဖမ္းဆီးရန္ ေမာင္ႀကီးျဖစ္သူ ေတာင္ဦးနယ္စားအား ဘုရင္ႀကီးက တာဝန္ေပးသည္။ ဓားႏွင့္ ႀကိမ္ကို ေပးၿပီး ခုႏွစ္ရက္အတြင္း ေစာနန္းမြန္၏ အေလာင္းကို ယူခဲ႔ရန္ႏွင့္ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါက က်န္ညီအစ္မသံုးဦးအား မီးေလာင္တိုက္သြင္းမည့္အေၾကာင္း ဘုရင္ႀကီးက အမိန္႔ထုတ္ျပန္၏။

ေစာနန္းမြန္မွာ ပံုေတာင္ပံုညာေဒသသို႔ ေရာက္သြားသည္။ ေမာင္ႀကီးျဖစ္သူ ေတာင္ဦးနယ္စားႏွင့္ ေတြ႕ၿပီး အေၾကာင္းစံုသိရသည္။ ေဒါသအလြန္ထြက္ၿပီး ပုဂံျပည္အား ဖ်က္ဆီးပစ္ရန္ ထြက္ခြာသြား၏။ ေမာင္ႀကီးက လိုက္လံတားဆီးရာတြင္ ေတာင္ေအာက္က် သြားသည္။ သာသနာထြန္းကားသည့္ ပုဂံျပည္ႀကီးအား ဖ်က္ဆီးမပစ္ရန္ သိၾကားမင္းက ဝင္၍တားဆီးသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေစာနန္းမြန္မွာ ပုဂံကုိ မဖ်က္ဆီးျဖစ္ေပ။ သိၾကားက တားျမစ္ရံုမကဘဲ စုန္းပညာမ်ားကိုအလွဴခံကာ ေစာနန္းမြန္အား ဝိဇၨမယသိဒိၶရွင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးလိုက္သည္။

ေစာနန္းမြန္သည္ သိၾကားမင္းအား မလြန္ဆန္ရဲ၍ စုန္းကေဝပညာကုိ လွဴလိုက္ရေသာ္လည္း အလြန္ပင္ႏွေျမာရွာသည္။ ႏွေျမာ လည္း ႏွေျမာ၊ ယူက်ံဳးမရလည္း ျဖစ္ကာ၊ ေျမကို ဖေနာင့္ျဖင့္ ေပါက္လိုက္သည္။ ထိုဖေနာင့္ရာမွ ေရမ်ားထြက္လာသည္။ ဤေရျဖင့္ လူမ်ားကို တိုက္ေကၽြးပါ၊ ဤေတာဤေတာင္က ထြက္ေသာ သစ္ရြက္၊ သစ္ျမစ္၊ သစ္ဥ၊ သစ္ဖုတို႔ျဖင့္ ေဝဒနာမ်ားကို ကုသပါက ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းလိမ္႔မည္ဟု ေျပာဆိုသြား၏။

မ်ားမၾကာမီ ထုိအရပ္သို႔ မဏိစည္သူမင္းႀကီးသည္ ေဖာင္စၾကာျဖင့္ လိုက္လာသည္။ ေစာနန္းမြန္က ကိုယ္ထင္ျပသျဖင့္ ဇီးေတာ ေမာင္းတံုတစ္ဝိုက္ကုိ အပိုင္စားေပးသနားသည္။ သူ႕ဖေနာင့္ႏွင့္ ေပါက္ေသာေနရာမွ ေရအလြန္ထြက္သျဖင့္ ေရရင္ကေတာ္ဘြဲ႕ကို လည္း ေပးသနားသည္။

ႏွမျဖစ္သူ ေဒါသမႀကီးရန္ လိုက္လံတားျမစ္စဥ္ ေခ်ာက္ထဲက်သြားေသာ ေတာင္းဦးနယ္စားမွာ မေသရွာပါ။ ကေဝသာရဘိုးဘိုးက ကယ္သျဖင့္ ခ်မ္းသာရာရသြား၏။ ကေဝသာရဘိုးဘိုးသည္ တေကာင္းဘုရင္ ေဗဟိႏၵျဖစ္ကာ ကာမေဒဝီမယ္ေတာ္၏ သားျဖစ္၏။ ကေဝသာရဘိုးဘိုးက ေတာင္းဦးနယ္စားကို ေစာနန္းမြန္ထံ သြားေရာက္အပ္ႏွံသည္။ ေစာနန္းမြန္က စုန္းကေဝပညာမ်ား သိၾကားမင္းကို လွဴလိုက္ရေၾကာင္း ငိုယိုေျပာျပ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကေဝသာရဘိုးဘိုးက အာသံနယ္ အာသနတိုင္းရွိ ကာမေဒဝီမယ္ေတာ္ထံ ကေဝသာရဘူတဝါဟနပညာ ထပ္မံသင္ယူရန္ ေခၚသြား၏။ မယ္ေတာ္ထံအေရာက္တြင္ လူစင္စစ္မွ နတ္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းေပးကာ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ တာဝန္ေပးျခင္း ခံရသည္။

ေတာင္ဦးနယ္စားမွာ ညီအစ္မသံုးေယာက္အေၾကာင္း စံုစမ္းရန္ ဘိုးလွမင္း၊ ဘိုးျမတ္ညိဳ တို႔၏ ရြာထဲသို႔ ဝင္သြားရာ ရာဇဝတ္သား ဟုဆိုကာ ခဲႏွင့္ ဝိုင္းေပါက္ျခင္းခံရသည္။ ညီအစ္မသံုးေယာက္မွာ ပုဂံတြင္ အက်ဥ္းက်ေနဆဲျဖစ္၏။ သူတို႔အားလံုး ေသေစရန္ မိဘုရား နာဂသိန္က အက်ဥ္းေထာင္ကို မိႈင္းတိုက္ရာ အသက္ရႈက်ပ္ၿပီး ေမ႔ေမ်ာသြားၾကသည္။ ထိုအခါ ယင္းမာပင္နယ္သားမ်ား လာေရာက္ၿပီး ကယ္တင္သြားၾကသည္။

ညီအစ္မသံုးေယာက္သည္ ေန႔တြင္ ပုန္းေအာင္းကာ ညတြင္ ခရီးဆက္ခဲ႔ၾကသည္။ ေန႔ရက္ၾကာေသာအခါ ေယာနယ္၊ ေဆာနယ္ ဘက္သို႔ သြားရန္ အႀကံႏွင့္ ကုန္းေပၚတက္ၾကစဥ္ အစ္မလတ္ ရွင္းျဗဴးမွာ က်န္ညီအစ္မမ်ားႏွင့္ ကြဲသြားသည္။

နာဂသိန္သည္ ကထူးနယ္စား ေစာနန္းမြန္ေခၚ ရွင္ထူး၏အစ္မမ်ား လြတ္ေျမာက္သြားသျဖင့္ အခဲမေက်ေပ။ ထုိေၾကာင့္ ဇီးေတာ ေမာင္းတံုသို႔ လိုက္သည္။ ေစာနန္းမြန္ တည္ထားေသာ ဘုရားႏွင့္နတ္ကြန္းကို ဖ်က္ဆီးပစ္၏။ ထုိအခိုက္ ေစာနန္းမြန္ေရာက္လာ ၿပီး ဇီးေတာ္ရြာ ယမားေခ်ာင္းအနီး စုန္းတလင္းတြင္ ပညာခ်င္းၿပိဳင္ၾကရာ နာဂသိန္ ရႈံးၿပီး ထြက္ေျပးရသည္။


စကားခ်ပ္ ။ ဇတ္လမ္းကေတာ႔ နည္းနည္းပိုေကာင္းလာသလိုပဲဗ်.....ေနာ္...၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ ဒီမွာတင္ ခဏရပ္ထားလိုက္ ဦးမယ္။ ေနာက္မွ “အေမေရရင္ နတ္သမိုင္း ပထမမူကြဲ(၂)” ကို ဆက္ၿပီးေရးေတာ႔မယ္။ အဲဒါၿပီးသြားရင္ “အေမေရရင္ နတ္သမိုင္း ဒုတိယမူကြဲ” ကို ဆက္တင္ေပးသြားပါမယ္။ အေမေရရင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ပံုကလည္း ရွားလိုက္တာဗ်ာ...၊ (၃၇) မင္းမွာ မပါတာ ေၾကာင့္ နတ္သမိုင္းစာအုပ္ေတြမွာလည္း ရွာလို႔မေတြ႕ဘူး။ ေနာက္မွ ရရင္ ျပန္ထည့္ေပးပါ႔မယ္။

Ref : “ခင္ေမာင္သန္း(စိတ္ပညာ) - ရိုးရာယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ႔ထံုးစံမ်ား”

Labels: , , ,

|

0 Comments:

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

       ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ မွတ္စုတို

တည္ေနရာ

ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မံုရြာခရိုင္ အတြင္း ခ်င္းတြင္းျမစ္၏ အေနာက္ ဘက္ ေျမာက္လတီၱက်ဳ ၂၁ံ ၅၉' ႏွင့္ ၂၂ ံ ၁၉' အၾကား၊ အေရွ႕ ေလာင္ဂ်ီက်ဳ ၉၃ ံ၃၆' ႏွင့္ ၉၅ ံ ၁၅' အၾကားတြင္ တည္ရွိ၍၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ အေနာက္ယြန္းယြန္း မိုင္ (၄၀၀) အကြာတြင္ တည္ရွိ ပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ မံုရြာျမိဳ႕နယ္ ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္ဘက္ တြင္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကနီျမိဳ႕နယ္၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ ကနီျမိဳ႕နယ္တို႔ ရွိၾကပါသည္။

အက်ယ္အ၀န္း

ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္သည္ ပင္လယ္ေရမ်က္ ႏွာျပင္ အထက္ ေပ (၄၀၀) တြင္ ရွိျပီး ေယဘူယ် အားျဖင့္ ေျမျပင္ ညီညာျပန္႔ျပဴး ပါသည္။ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္မွာ ရာခိုင္ႏႈန္း (၄၈.၂၃%) ရွိျပီး စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၁၇၄.၅၉) ရွိ၍ စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၇၅.၈၂)၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေျမမွာ (၃၄၀.၀၂%) ဧရိယာအားျဖင့္ (၁၁၂.၂၉) စတုရန္းမို္င္ ရွိရာ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ မွာ စုစုေပါင္း အက်ယ္အ၀န္း အားျဖင့္ (၃၆၂.၇၀) ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ က်ယ္၀န္း ပါသည္။

ျမိဳ႕နယ္သမိုင္း

ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္အား ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္တြင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရမွ စတင္သတ္မွတ္ျပီး နယ္ပိုင္၀န္ေထာက္ တစ္ဦး ရံုးထိုင္ေစလ်က္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္၊ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္ တို႕ကုိပါ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ခရိုင္ခြဲ (ဆဗၺဒီ၀ီဇံ)ျမိဳ႕အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ႔ ပါသည္။ ျမန္မာဘုရင္မ်ား လက္ထက္ကမူ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အပါအ၀င္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္တို႔ ပါ၀င္ေသာ ေဒသမ်ားအား ဖန္႔ခ်ီနယ္ (တခ်ိဳ႕က `ဗန္႔ဂ်ီနယ္´ ဟုလည္း ေျပာၾက ပါသည္။) ဟု ေခၚေ၀ၚ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ အဆိုပါ (၃)ျမိဳ႕နယ္၏ အေနာက္ဘက္တြင္ ပင္ေတာင္၊ ငျပံဳးေတာင္၊ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္ ဟူ၍ ရွိရာ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္သည္ ေတာင္ယမား ေခ်ာင္းႏွင့္ ေျမာက္ယမားေခ်ာင္း အၾကားတြင္ တည္ရွိေသာ ေၾကာင့္ အဆိုပါ ေဒသအတြင္း တည္ရွိေသာ နယ္ေျမမ်ားကို ဖန္႔ဂ်ီနယ္ဟု ေခၚေ၀ၚေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္ကပင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရက သတ္မွတ္ ခဲ႔ေသာ္လည္း ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိမူ ျမိဳ႕အျဖစ္ စနစ္သစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စတင္သည့္ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တြင္မွ တရား၀င္ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ ယခင္ကမူ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ နယ္ပိုင္ရံုးစိုက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမိဳ႕အျဖစ္ တရား၀င္ သတ္မွတ္ခ်က္ မဟုတ္ဘဲ ျမိဳ႕မအုပ္စု အျဖစ္သာ တည္ရွိ ခဲ႔ပါသည္။

ေျမအေနအထား

ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း၌ ေတာင္တန္း ႏွင့္္ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေဒသမွာ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ ဧရိယာ ထက္ ပိုမိုက်ယ္၀န္းသည္ မွန္ေသာ္ လည္း ဤျမိဳ႕နယ္တြင္ အလြန္ ျမင့္္မားေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္ တန္းၾကီးမ်ား မရွိပါ။ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း ျဖတ္သန္း စီးဆင္းသည့္ ေတာင္က် ေခ်ာင္း(ယမားေခ်ာင္း)မွာ အေနာက္မွ အေရွ႕သို႔ စီးဆင္း၍ စုန္းက်င္းအုပ္စု၊ ဘိန္းႏြယ္ေခ်ာင္ ေက်းရြာအနီးတြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတြင္းသို႔ စီး၀င္ပါသည္။ တင္ဆံုေခ်ာင္းမွာ အေနာက္ေျမာက္မွ အေရွ႕ေတာင္သို႔ စီးဆင္းျပီး နေတၳာင့္ ေက်းရြာ အနီးတြင္ ေပါင္းဆံုပါသည္။ ၎ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ေရစီး အလြန္ လွ်င္ျမန္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ၎ေခ်ာင္းမ်ား ျဖတ္သန္းစီးဆင္းသည့္ ေရႊလွန္၊ ပန္းမထံုး၊ ေရေအာင့္ စသည့္ေက်းရြာမ်ားသည္ ရံဖန္ရံခါ ေရတိုက္စားျခင္းမ်ား ၾကံဳရပါသည္။

လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး

မံုရြာ - ပုလဲ - ဂန္႔ေဂါလမ္း ၊ ၁၂-ေပ အက်ယ္ ကတၱရာခင္း ကားလမ္းသည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိ ျဖတ္သန္းလ်က္ ရွိပါသည္။ မိုင္တိုင္ အမွတ္ ၉/၀ မိုင္မွ ၂၃/၄ မိုင္သည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ အပိုင္း ျဖစ္၍ (၁၄) မိုင္ (၄) ဖာလံု ရွည္လ်ား ပါသည္။ ဤ မံုရြာ-ပုလဲ-ဂန္႔ေဂါ လမ္းမွာ ရာသီမေရြး ဆက္သြယ္ သြားလာႏိုင္ျပီး ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ေပးလ်က္ ရွိပါသည္။ ထိုျပင္ ပြင့္လင္းရာသီ၌ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ကပိုင္၊ ဆင္စြယ္၊ ရင္ေပါင္တိုင္ စသည့္ ေက်းရြာမ်ားမွ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕ကုိ ျဖတ္သန္း၍ မံုရြာျမိဳ႕သို႔ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္မ်ား ပို႔ေဆာင္ ေပးျခင္း၊ ကနီ-ယင္းမာပင္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ သြားလာႏိုင္ျခင္း တို႔ျဖင့္ လမ္းပန္းဆက္ သြယ္ေရး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔လ်က္ ရွိပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕မွ မံုရြာျမိဳ႕သို႔လည္း ကားၾကီးကားငယ္ မ်ားျဖင့္ အခ်ိန္မေရြး သြား လာႏိုင္ သကဲ႔သို႕ ယခုေနာက္ပိုင္းမွ ဖြင့္လွစ္ခဲ႔ေသာ ကေလး၀-ယာၾကီး-မင္းေဒါင့္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ ခ်င္းတြင္းတံတား(မံုရြာ) ကုိ အသံုးျပဳလ်က္ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္မွ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ အခ်ိန္အခါမေရြး သယ္ယူပို႕ေဆာင္ ေပးေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။

ရာသီဥတု

ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း ပူျပင္းေျခာက္ ေသြ႔သည့္အပုိင္းတြင္ ပါရွိပါသည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ပ်မ္းမွ် မိုးေရခ်ိန္ (၃၀)လက္မ ႏွင့္ (၄၀)လက္မ အၾကားသာ ရြားသြန္း ေလ႔ ရွိပါသည္။ မိုးေရခ်ိန္ အနည္းဆံုး လမွာ ဧျပီလျဖစ္၍ အမ်ားဆံုးလမွာ ေအာက္တိုဘာလ ျဖစ္ပါ သည္။ ပူျပင္း ေျခာက္ေသြ႔သည့္ ေဒသျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ မိုးရာသီတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ မိုးသက္ ေလျပင္းမ်ား က်ေရာက္ေလ႔ ရွိပါသည္။ အပူခ်ိန္ အေနျဖင့္ အနိမ္႔ဆံုး (၄၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္၍ အျမင့္ဆံုး အပူခ်ိန္မွာ (၁၁၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္ပါသည္။ အေအးဆံုးလ မွာ ဇန္န၀ါရီလ ျဖစ္၍ အပူဆံုးလမွာ ဧျပီလ ျဖစ္ပါသည္။

ေပါက္ေရာက္ေသာ အပင္မ်ား

ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ေျမျပန္႔ အပူပိုင္း ေဒသတြင္သာ ေပါက္ ေရာက္ ႏိုင္သည့္ သန္း၊ ဒဟတ္၊ ထေနာင္း၊ ရွား၊ ဇီးျဖဴ၊ တယ္၊ တမာ၊ သမုန္း၊ သနပ္ခါး စသည့္ အပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ ပါသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ ေဘးတေလွ်ာက္ႏွင့္ ေခ်ာင္းေဘး တို႔တြင္လည္း သေျပ၊ ဘိုင္၊ ကတြတ္၊ သဖန္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္လ်က္ ေတာင္ေစာင္း မ်ားတြင္ အင္၊ အင္ၾကင္း၊ ေထာက္ၾကံ႕၊ တမလန္း၊ ပိေတာက္၊ ပ်ဥ္းကတိုးပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ကာ ေတာင္ေပၚ ေျမျပင္ပိုင္းတြင္ ကၽြန္း၊ သတီ၊ ေမ်ာက္ေခ်ာႏွင့္ မွ်င္၀ါး၊ တင္း၀ါး၊ သနပ္ခါး စသည္တို႔ ေပါက္ေရာက္ၾက ပါသည္။ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ားအေနျဖင့္ ေတာင္ေပၚ၊ ေတာင္ေစာင္းမ်ားတြင္ လက္ထုပ္၊ ဘုမၼရာဇာ၊ သက္ရင္းၾကီး၊ သက္ရင္းကေလး၊ နီပေဆး၊ မွန္နီ၊ ဆင္တံုးမႏြယ္၊ မွန္နီ၊ ဆင္တုန္းမႏြယ္၊ နာငါးပါး၊ နႏြင္းခါး၊ ေတာေရွာက္၊ မင္းကိုးခါ(မင္းကိုးဒါး) စေသာ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ား ေပါက္ ေရာက္ ပါသည္။

စိုက္ပ်ိဳးေရး

ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္တြင္ စီမံကိန္း သီးႏွံမ်ား စိုက္ပ်ိဳးထုန္လုပ္လ်က္ ရွိရာ မိုးရာသီ၌ မိုးၾကိဳစပါး စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ မိုးႏွမ္း၊ မိုးေျပာင္ဖူး၊ ေျမပဲ၊ ၀ါကေလး၊ ပဲစိမ္းငံု သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ျပီး မိုးလယ္ရာသီတြင္ စပါး၊ ပဲတီစိမ္း ႏွင့္ ႏွံစားေျပာင္း သီးႏွံမ်ား၊ မိုးေႏွာင္းရာသီတြင္ ေထာပန္ပဲ၊ စြန္တာနီ၊ ငရုတ္သီးႏွံမ်ား၊ ေဆာင္းရာသီတြင္ ႏွမ္းၾကီး၊ ေဆာင္းေျမပဲ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ အာလူး၊ ကုလားပဲ၊ ဂ်ံဳ သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ထုတ္လုပ္ပါသည္။
ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕နယ္၏ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကုိင္ႏုိ္င္သည္႔ ေျမဧကမွာ (၁၂၁၇၆၄) ဧက ျဖစ္ျပီး၊ သစ္ေတာေျမမွာ (၃၄၂၉၈) ဧက ျဖစ္ပါသည္။ ပလပ္ေျမ စုစုေပါင္းမွာ (၁၅၇၃၆) ဧက ရွိ၍ စိုးပ်ိဳး မရသည့္ ေျမ စုစုေပါင္းမွာ (၄၀၉၈၂) ဧက ရွိပါသည္။

       ေနာက္ဆံုးအေျပာင္းအလဲေလးေတြ

ပညာေရး

         အရင္တုန္းက ... မူႀကိဳေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း၊ အ.မ.က(၁) မူလ တန္းေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း နဲ႔ အ.ထ.က(ယင္းမာပင္) အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ... ဒါပဲ ရွိတယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေလာက္ကစျပီး အ.မ.က(၂) ဆိုတာ ထပ္ဖြင့္တယ္၊ ေနရာက ေတာ႔ (ခ)ရပ္ကြက္ ထဲမွာပဲ (အရင္ စာတိုက္ေဟာင္း ေနရာေပါ႕)။ ဒီေတာ႔ (က)ရပ္ကြက္ (ကုလားတန္း လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္) ဖက္က ကေလးေတြ အမ်ားဆံုး တက္ၾကတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေလာက္မွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္း (ဘ.က) ကုိ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ထဲမွာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ဒီေက်ာင္းက ေလးတန္း အထိရွိျပီး ေငြေၾကးႏြမ္းပါးတဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ စာသင္သံဃာေတာ္ ေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္ ပါတယ္။
         ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မူႀကိဳေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ မူလတန္း ေက်ာင္း (၂)ေက်ာင္း [အ.မ.က(၁) ႏွင့္ အ.မ.က(၂)] နဲ႔ အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ...။
         အဲဒီေနာက္ပိုင္း ... တျခားေက်ာင္းေတြအေနနဲ႔ ဘာမွ အေျပာင္း အလဲ မရွိေပမယ္႔ မူလတန္းေက်ာင္း (၂) ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ႔ အ.မ.က(၁) နဲ႔ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္း ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ လာခဲ႔ပါတယ္။ ( "မူလြန္ေက်ာင္း" ဆိုတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚ က နည္းနည္းေတာ႔ စိမ္းပါတယ္၊ ေျပာရရင္ တစ္ႏွစ္ကုိ တစ္တန္းစီ တိုးသြားတာမ်ိဳးပါ။) အ.မ.က(၁)အေနနဲ႔ ခုဆိုရင္ ( ) တန္းထိ တိုးတက္လာျပီး ၊ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ (၇)တန္း ထိ ေရာက္ေနပါျပီ။
         ေနာက္ၿပီး ... ရြာသာရြာမွာ အလယ္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းလည္း ရွိပါေသး တယ္ (မူလတန္းကေန ရွစ္တန္း အထိေပါ႕)။ ဘယ္တုန္းက စဖြင့္ ခဲ႔လဲ ဆိုတာေတာ႔ မမွတ္မိဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။
         စာသင္ေက်ာင္း မဟုတ္ေပမယ္႔ အမ်ဳိးသမီးေရးရာ က ဖြင့္လွစ္ ထားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈ ေက်ာင္းကုိ လည္း ထည့္တြက္မယ္ ဆိုရင္ ထည့္တြက္လို႔ ရပါတယ္၊ ဒီေက်ာင္းကို ၂၀၀၅ ေလာက္က ဖြင့္လွစ္ လိုက္တာပါ။ ေနရာကေတာ႔ အရင္ စက္မႈလယ္ယာ ရံုး၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ဖက္ ဆန္ဂိုေဒါင္ ေဟာင္းႀကီး ေတြ ေနရာမွာပါ။
         အခုလက္ရွိ ေက်ာင္းေတြနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြရဲ႕ အမည္စာရင္းေတြ ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္ -

လက္ရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္
ေက်ာင္းအမည္ ေက်ာင္းအုပ္အမည္
အ.ထ.က(ယင္းမာပင္) ဦးေဇာ္၀င္း (ယာယီ)
အ.မ.က(၁) ေဒၚေအးေအးမာ
အ.မ.က(၂) ေဒၚဥမၼာေရႊ
အ.လ.က(ရြာသာယာ) 9.9
ဘ.က 9.9
မူႀကိဳေက်ာင္း မရွိ (ဆရာမ ႏွစ္ဦးသာရွိ)
အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈေက်ာင္း ေဒၚျမျမသင္း

         ၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတာ တစ္ခု ကေတာ႔ (၉)တန္း၊ (၁၀)တန္း ေဘာ္ဒါေဆာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ေပါလာတာ ပါပဲ။ (ခ-ရပ္ကြက္ နဲ႔ တိုးခ်ဲ႕ဖက္ေတြမွာ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ရ ပါတယ္။) မူလတန္း ကေနစၿပီး က်ဴရွင္ေတြ၊ Guideေတြ ရွိလာၿပီး ကေလးတိုင္းလိုလိုကလည္း ေက်ာင္းနဲ႔ က်ဴရွင္ မနားတမ္း ေျပးေန ၾကရတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ နာမည္ရွိတဲ႔ ေဘာ္ဒါေဆာင္ အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္-

ေဘာ္ဒါအမည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ေနရာ
ျမင္႔မိုရ္ ဦးျမင့္သန္းဦး ခ-ရပ္ကြက္(ပါတီရံုးေဟာင္း)
EverGrade ဦးေမာင္ေမာင္ေထြး ခ-ရပ္ကြက္
ေအာင္ထက္ေအာင္ ဦးသိန္းထီ ခ-ရပ္ကြက္
ပညာမြန္ ဦးစိုးတင့္ ဂ-ရပ္ကြက္
ဂုဏ္ထူးေ၀ ဦးသန္းထြန္း၀င္း ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Excellent ဦးျမလိႈင္ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေယာမင္းႀကီး ဦး၀င္းလိႈင္ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ၿငိမ္းခ်မ္း ဦးစန္းေမာင္ ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေငြစႏၵာ ေဒၚခင္ႏွင္းျဖဴ ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
သရဖူ ဦးသိန္းမင္းလိႈင္ ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Golden ဦး - က-ရပ္ကြက္

လူမႈ႔ေရး

         ၀န္ထမ္းေတြ အမ်ားဆံုး ေနထိုင္တဲ႔ ေတာမက် ၿမိဳ႕မက် ၿမိဳ႕ေလးမို႕ ေခတ္ေနာက္က် မက်န္ခဲ႔သလို ေခတ္ေရွ႕လည္း ေျပး မေနပါဘူး။ ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သား အခ်င္းခ်င္း လည္း သိေနၾကတာမို႕ တစ္ခါ တစ္ခါ ရြာေလးနဲ႔ ေတာင္ တူေနပါတယ္။
         အရင္က လူမႈေရး ကိစၥေတြ ေပၚလာတိုင္း ၀ိုင္း၀န္း အႀကံေပး ကူညီတတ္ ၾကေပမယ္႔ ခုေနာက္ပုိင္းမွာ နည္းနည္း စိမ္းသြား တယ္လို႕ ခံစား ရပါတယ္။ ခင္ရာခင္ေၾကာင္း ေတြေလာက္ပဲ ေရာက္ လာ ၾကေတာ႔တယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္တက္လာတဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။
         အဲဒီ ေနာက္တက္ လူငယ္ေတြဟာ ေရွးအစြဲ အခ်ိဳ႕ကုိ ေလ်ာ႔ခ်ခဲ ပါတယ္။ ဥပမာ- ဒီၿမိဳ႕ ေပၚမွာ တိုက္မေဆာက္ ရဘူး၊ ေဆာက္ရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ . . . တို႕ ၊ အေမေရယာဥ္ ရဲ႕ နယ္မို႔ ေလွကို "ေလွ" လို႔ မေျပာရဘူး... "ေခါင္း" လို႔ ေျပာရမယ္ တို႔ ၊ ဒီၿမိဳ႕နယ္ သား ျဖစ္ရင္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ အေမေရယာဥ္ နတ္နန္း ဆီလာၿပီး ေရစင္ ဆက္ရမယ္ တို႔ ..... ။
         ဒါေပမယ္႔ ... ရန္ကုန္မွာ ေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခား သြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ရမ္းစမ္းၿပီး အထင္ႀကီး ပစ္တတ္ၾကတဲ႔ အစြဲေလးေတြ ေတာ႔ ရွိဆဲ ပါပဲ။

စီးပြားေရး

         ၀န္ထမ္းၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ႔ စီးပြားေရးကုိ ဒီေလာက္ႀကီး အားစိုက္ ခြန္စိုက္ လုပ္ၾကတဲ႔သူေတြ မရွိလွပါဘူး။ ယင္းမာပင္ကေန ေညာင္ပင္ႀကီးအထိ ေျပးဆြဲေပးေနတဲ႔ "ေရႊယင္းမာ ကားေလး အသင္း"ဟာ အခုေနာက္ပိုင္း လံုး၀ပ်က္သေလာက္ ျဖစ္သြား တယ္။ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ကားအသင္းေတြက ပုလဲကေန မႏၲေလးအထိ မွန္လံု ကားေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ေျပးဆြဲ လိုက္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကားပိုင္ရွင္ေတြလည္း ကုန္တင္ ကားေတြဖက္ ဦးလွည့္တဲ႔သူ လွည့္၊ မွန္လံုကားေတြ ထပ္၀ယ္တဲ႔သူ ၀ယ္ ျဖစ္ကုန္တယ္။
         ၂၀၀၄ခုႏွစ္ ေလာက္ကစၿပီး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကုိ အေရွ႕ဖက္ ျမိဳ႕အ၀င္ မွာ စနစ္တက် ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ( ဆိုိင္ကယ္ေတြကုိ အိမ္တိုင္းနီးပါး ၀ယ္ႏိုင္ လာၾကတာရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုေပါ႔။ အဲဒါရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ခုက ဆိုင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႕ေတြပါ ေပၚလာ တာပါပဲ။) အရင္က မႏၲေလးနဲ႔ မံုရြာကုတ္ လိုင္းဖုန္းေတြကို သံုးေနရာ ကေန GSMဖုန္းဆိုင္ေတြ ေပၚလာတယ္။ (အခုဆို ျပည္ပေခၚဆို မႈ႕ေတြ အထိ လြယ္သြားျပီ။)
         ႏွစ္ေပ၊ ရွစ္ေပစေလာင္းေတြကိုလည္း အိမ္ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ၀ယ္တပ္လာၾကတယ္။ ေနာက္... ေရခဲေသတၱာ၊ မီးအား ျမင့္စက္၊ မီးစက္၊ အင္ဗာတာ ေတြကုိလည္း သံုးစြဲလာၾကတယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္း အနည္းငယ္ ျမင့္တက္လာတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးပါ။
         ႏွင္းဆီပန္းကုိ အဓိကထား စိုက္ပ်ိဳးၾကတဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးၿခံ ေတြကုိ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ လုပ္ကုိင္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ - - - ေရထြက္ သိပ္မေကာင္းတဲ႔ ေရကန္ေတြမွာ ငါးေမြးတာကိုလည္း လုပ္ကိုင္ လာၾကတယ္။ အျခား ၾကက္ေမြးျမဴေရးတို႕ ၊ ကြမ္းစိုက္ တာတို႔ လည္း လုပ္ေနၾကဆဲ ပါပဲ။
         ေနာက္ ... သိသိသာသာ တိုးလာတာကေတာ႔ လက္ဖက္ ရည္ဆိုင္ ေတြ နဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးေဆးပစၥည္းဆိုင္ ေတြပါပဲ။ ဒီဂ်စ္တယ္ ဓါတ္ပံုဆိုင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ စာစီနဲ႔ မိတၱဴဆိုင္ေတြပါ ေတြ႕လာ ရပါျပီ။

ဘာသာေရး

         ယခင္က ေဇာတိကေက်ာင္း၊ ေရ၀န္းေက်ာင္း၊ မာန္ဘရာ ေက်ာင္း၊ သီးပင္ေက်ာင္း ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (၄) ေက်ာင္းပဲ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရွိခဲ႔တယ္။ ဦးစံေပါေက်ာင္း နဲ႔ မိုးကုတ္၀ိပါႆနာေက်ာင္း ေတြကုိ ထည့္မတြက္ဘူး ဆိုရင္ေပါ႕ ---။
         ေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးစံေပါေက်ာင္းကို "ေတာရေက်ာင္း"လို႔ အမည္ ေျပာင္းၿပီး မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတစ္ခုကုိပါ အဲဒီနားမွာ ထပ္ၿပီး တည္ေဆာက္ခဲ႔ ပါတယ္။ မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာ ေက်ာင္းတိုက္ ကေတာ႔ သံတံတားႀကီး အေနာက္ဖက္ကေန အေရွ႕တိုးခ်ဲ႕ဖက္ ကုိ ေရြ႕သြားခဲ႔ပါတယ္။
         ထပ္ၿပီးေပၚလာတဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေတာ႔ "ေရႊေပါက္ပင္ ေတာရ ေက်ာင္းတိုက္" ပါပဲ။ (ေနရာက ၿမိဳ႕အ၀င္ ေပါက္ပင္ကူး တံတား အေရွ႕ဖက္နားေလး မွာပါ။) ဒီေက်ာင္းတိုက္ကို ယခင္ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဌးယ် ကပဲ တည္ေထာင္ သြားခဲ႔တာပါ။ အဲဒီေက်ာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လမ္းတစ္ဖက္ မွာေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ထပ္ရွိပါေသးတယ္(ေနရာ အတိအက် ဆိုရင္ေတာ႔ ေပါက္ပင္ကူး ၿမိဳ႕ဦးေစတီနဲ႔ ကပ္ရက္ေပါ႕)။
         ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၂)ခု ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚေက်းရြာ နဲ႔ ေျပာင္းျပာေက်းရြာ ၾကားမွာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာလုိ႔ ေျပာရင္ေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၃)တိုက္ ရွိသြားၿပီ လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
         အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနနဲ႔ က-ရပ္ကြက္(ကုလားတန္း) ဘက္မွာ ေတာ႔ အစၥလမ္ဘာသာ ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္း (ဗလီ) တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕) ဖက္မွာလည္း သာသနာ ၿပဳေနတဲ႔ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳအဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ရွိပါတယ္။


You can See This blog from this URL
without Access Denied in Local(Myanmar).
http://yinmarbin.myanamarbloggers.org


Web Yinmarbin Blog

About Me...

    I'm Ðaywalker[Soul] From Yinmarbin Town, Sagaing, Myanmar (Burma) အညာမွာေမြးတယ္၊ အညာမွာ ပဲ ႀကီးတယ္.... အညာသား စစ္စစ္ပါ။ ခုေတာ႔ ..... အေ၀းမွာ ဒီလိုပဲ .... ။ ရုပ္ကလား? Ðaywalker ပါဆိုဗ်ာ ... ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ နဲ႔ တူတာေပါ႕ .... :D/
    My profile

About this Blog

Yinmarbin Logo


လတ္တေလာ ဖတ္စရာေလးေတြ

အရင္က ေရးထားတာေလးေတြ

အေၾကာင္းအရာအလိုက္ ဖတ္ရႈရန္

ဆက္သြယ္ရန္



Mail to Ðaywalker[soul]:
soul88ster@gmail.com

ဒီေန႔ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ရဲ႕ရာသီဥတု

Forecast for

ေျပာခ်င္တာေျပာခဲ႔ဖို႕


အီးေမးလ္ကတဆင့္ ဖတ္ရန္

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner



ယင္းမာပင္ Group

Google Groups
Subscribe to Yinmarbin (ယင္းမာပင္)
Email:
Visit this group

ေဒါင္းလုဒ္ရယူႏိုင္ေသာ စာအုပ္မ်ား


"အလင္းနစ္"ရဲ႕ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္အခ်ိဳ႕


ေဒါင္းလုဒ္ရယူႏိုင္ေသာ သီခ်င္းမ်ား


အညာအသိုင္းအ၀ိုင္း Links


သြားလည္ခ်င္စရာLinks


လာေရာက္ ဖတ္ရႈ႕သူေတြ


Locations of visitors to this page
hit counters

ၿမဳိ႕ကေလးအတြက္ ကဗ်ာ



"အိပ္တန္းျပန္ - စိုးလိႈက္ဦး"


မိုးေခါင္ေရရွားတဲ႔ အညာေပမယ္႕
အလြမ္းေတြခ်ည္း တူးတူးခါးခါးပြင့္ေ၀ႏိုင္တာေလးတစ္ခုနဲ႔ပဲ
အဲဒီ "ယင္းမာပင္" ၿမိ႕ဳ ကေလးကုိ
"တမာပင္ၿမိဳ႕ " လို႔ ေျပာင္းေခၚရင္ေကာင္းမယ္
ကုိယ္႔ေမေမရွိတဲ႔ ၿမိ႕ဳ ကေလးမို႕
"ေမေမ" လို႔ ေခၚရင္လည္း ရတာပဲ။

သူ႔ရင္ဘတ္ေပၚက
ေရအျပည္႕နဲ႕ေက်ာက္ေပါက္ခြက္ကေလးေတြကုိ ၾကည္႕ၿပီး
ေနာင္မွာ ေရနစ္ႏိုင္တယ္လို႕ အတိတ္ေကာက္ေနတဲ႔
ေရေဖာေဖာခ်ိဳးတတ္တဲ႔အက်င့္နဲ႕ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ
ဂ်ပန္ေခတ္ကတည္းက တံတားအိုေလးလည္းရွိမယ္
အႀကိဳက္မတူတဲ႕သီခ်င္းေတြ ေသာက္ေနတတ္တဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးလည္းရွိမယ္၊
အျဖဴထည္မရင့္က်က္မႈ႕ေတြ ျဖန္႕ခင္းထားတဲ႕ စာသင္ေက်ာင္းေလးလည္းရွိမယ္၊
(သူ႕စားက်က္မွာ သိုးေတြပဲေက်ာင္းခြင့္ရွိတယ္)
တံခါးမရွိတဲ႕စိတ္လံုကုိယ္လံု ကုိယ္႔မိသားစုေလးလည္းရွိမယ္၊
ဘယ္ေတာ႕မွ မေမ႔ႏိုင္ေတာ႔မယ္႔ အေမ႔ခံေကာင္မေလးလည္း ရွိမယ္၊
နာမည္မသိတဲ႕အေရာင္ေလးခ်ည္းပဲ ၀တ္ထားတတ္တဲ႕ကားေလးလည္းရွိမယ္၊
ကုိယ္႔သူငယ္ခ်င္းကေလးေတြလည္း ရွိမယ္၊
တစ္ခါကမက္ဖူးတဲ႕ ကုိယ္အိပ္မက္ေဟာင္းေလးလည္းရွိမယ္၊
အဲဒါေလးေတြနဲ႔ ပဲ
ကုိယ္႔သတိရစိတ္ကေလးေတြ အၿမဲစိမ္းစိုခဲ႔ရေတာ႔တာပါပဲ။

အိပ္မက္ႀကီးႀကီးနဲ႔ဘ၀က ဆႏၵနဲ႔မတည့္ဘူးမို႕လား
ဒီေတာ႔-----
အားတက္သေရာ ေ၀းလြင့္ရတဲ႕ဘ၀ရဲ႕ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ မနက္ျဖန္က်ရင္
"ဂငယ္ေကြ႕ " ကို တည္႕တည္႕မတ္မတ္ ျပန္ေကြ႕မယ္
ရွိတ္စပီးယားျပဇာတ္ေတြထက္ လြမ္းဖို႕ေကာင္းတဲ႔ၿမိဳ႕ကေလးေရ
တတ္ႏိုင္တဲ႔တစ္ေန႔က်ရင္ေတာ႔
အိမ္ျပန္တတ္တဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံ ၀ယ္မယ္ စိတ္ကူးထားတယ္ကြယ္႕။                                  ။


Yinmarbin-poem Photo

ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေတြ႕ဆံုခန္း စကားမ်ား




လာေရာက္ဖတ္ရႈသူ အေရအတြက္







RSS Feeds,Bookmarks & Traffic



Subscribe

Msn bot last visit powered by MyPagerank.Net
Yahoo bot last visit powered by MyPagerank.Net

Powered by  MyPagerank.Net

Add to Technorati Favorites
Add to Technorati Favorites
City Guide Blogs - Blog Catalog Blog Directory
blogarama - the blog directory


XML
Google Reader or Homepage
Add to My Yahoo!
Subscribe with Bloglines
Subscribe in NewsGator Online

BittyBrowser
Add to My AOL
Convert RSS to PDF
Subscribe in Rojo
Subscribe in FeedLounge
Subscribe with Pluck RSS reader
Kinja Digest
Solosub
MultiRSS
Rss fwd
Blogarithm
Eskobo
gritwire
BotABlog
Simpify!
Add to Technorati Favorites!
Add to netvibes

Add this site to your Protopage

Subscribe in NewsAlloy
Subscribe in myEarthlink

Add to your phone



.CO.NR Free Domain


Creative Commons License
MyNativeTown by Daywalker is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 United States License.
Based on a work at yinmarbin.blogspot.com.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://yinmarbin.blogspot.com.

Copyright © 1997- Rainbow Arch


Powered By

Powered by Blogger



...Sorry! I am trying on...... But.... This Blog is not complete till now!!...