စံုလား၊ မလား...ၿမိဳ႕ေလးေရ..
Thursday, October 30, 2008
မထင္မွတ္ဘဲ အဘိုး ဆံုးၿပီလို႔ အိမ္က ဖုန္းဆက္ ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ရံုးသြားၿပီး ခြင့္ တင္ေတာ႔ တစ္ရက္ပဲ ေပးတယ္၊ ကံေကာင္းတာက ခြင့္ရက္ ေသာၾကာ ေနာက္မွာ စေန၊ တနဂၤေႏြ ခံသြား တာပဲ။ ဒါနဲ႔ ကားလက္မွတ္ ျဖတ္ၿပီး ယင္းမာပင္ ကုိ အျမန္ ျပန္သြား ျဖစ္တယ္။ အိမ္က မံုရြာ ကားဂိတ္ထိ ဆိုင္ကယ္ နဲ႔ လာႀကိဳေနလို႔ စေနေန႔ မနက္ (9:30) မွာပဲ ေရာက္သြား ပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ေန႔လည္ မွာပဲ အဘုိး အေလာင္းကုိ ဂူသြင္းဖို႔ စီစဥ္ထား တာပါ။
အဲဒီလိုနဲ႔ အိမ္ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနခ်ိန္ ... အဘုိး ဆံုးၿပီး ေနာက္မွ ဆံုးတဲ႔ အသုဘအိမ္ ကေန လက္ဖက္ထုတ္ ေလးကုိ ငွက္ေပ်ာဖက္ နဲ႔ ထုတ္ၿပီး လာေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပထမ ေတာ႔ နားမလည္ ပါဘူး၊ "ဘာလဲဗ်၊ ဒီ လက္ဖက္ထုပ္က ဘာလုပ္ ရမွာလဲ" လို႔ ျပန္ေမးမွ လာေပးတဲ႔ သူက ရွင္းျပ ပါတယ္။ "သူအစ္ကုိ က အဘိုး ေနာက္မွ ဆံုးတာတဲ႔၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ အဘိုးထက္ အရင္ အသုဘခ် ရပါတယ္ ။ တကယ္လို႔ အဲလို ေစာၿပီး မခ်ႏိုင္ရင္ အခုလို အရင္ဆံုးသူ ရဲ႕ ေခါင္းထဲမွာ လက္ဖက္ထုပ္ေလး ထည့္ေပးၿပီး သြားႏွင့္ခိုင္းတဲ႔ သေဘာပါ တဲ႔ ။ ေျပာရရင္ ေသမယ္႔ လူေတြ စံုပါၿပီေပါ႔ဗ်ာ၊ အရင္ဆံုး တဲ႔ သူက အရင္ခ်၊ ေနာက္မွဆံုး တဲ႔ သူက ေနာက္မွခ် ဆိုရင္ (၁) ၿပီး (၂) လာသလို အစဥ္အတိုင္း ျဖစ္ၿပီး ဆက္ေသေနမွာ စိုးလုိ႔ ေျပာင္းျပန္ ခ်ရတာ တဲ႔ ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိတဲ႔ ၿမိဳ႕ကေလး ရဲ႕ အစြဲ တစ္ခုပါ။
ဒီလိုနဲ႔ ၀ယ္စရာ တစ္ခ်ိဳ႕ ရွိလို႔ ေစ်းသြား၀ယ္ ေတာ႔လည္း ထူျခားတဲ႔ အစြဲ တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ထပ္ေတြရ ျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ပစၥည္း တစ္ခု ၀ယ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဆိုင္ရွင္က ႏွစ္ခု ေပးပါတယ္။ "မဟုတ္ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္တာ တစ္ခုပါ" ...လို႔ ေျပာေတာ႔ "မင္းက ဘယ္သူ႔ ေျမး မဟုတ္လား၊ အသုဘအိမ္က လာ၀ယ္ တာမို႔ `စံု´ ဂဏန္း ျဖစ္ေအာင္ တစ္ခု ပိုေပး တာပါ" တဲ႔။ ဒီတစ္ခါ ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အလိုလို သိလို ပါၿပီ။
ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ဆိုင္ မွာ ထပ္၀ယ္ေတာ႔ အလကား တစ္ခု အပိုေပး ေနမွာ အားနာလို႔ ႏွစ္ခု ၀ယ္လိုက္ ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါလည္း တစ္ခု အပုိ ေပးေန ျပန္ပါတယ္။ "မဟုတ္ဘူး၊ သုံးခု ျဖစ္ေနၿပီ ... ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္တာ ႏွစ္ခု" လို႔ ေျပာေတာ႔ "သိပါတယ္ တဲ႔၊ အသုဘ အိမ္က လာ၀ယ္တာမို႔ `မ´ ဂဏန္း ျဖစ္ေအာင္ တစ္ခု အပို ေပးတာ" လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ မဟုတ္ေသး ပါဘူး ... လူေရာ မ်က္စိပါ လည္ခ်င္ သြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဘာအဓိပၸါယ္ နဲ႔ `မ´ ဂဏန္း ျဖစ္ရတာလဲ လို႔ ေမးလိုက္ေတာ႔ "ေနာက္ထပ္ ဆံုးမယ္႔ သူ `မ´ ရွိေတာ႔ဘူး" ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ တဲ႔။ စံုေရာ၊မေရာ အစြဲအလမ္း တစ္ခုက ပံုစံ ႏွစ္ခု ထြက္ေနတဲ႔ ၿမိဳ႕ေလး ပါလား... ။
စကားခ်ပ္ - ဒီပုိ႔စ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္႔ အဘိုးဆံုးျခင္း ႏွစ္ပတ္လည္ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး ယခုမွသာ တင္ျဖစ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
With deepest respects ,
Daywalker
Labels: yinmarbin, ယင္းမာပင္, အယူအဆ
| Permalink | Comments
| links to this post
![]()
ျပာပံုရွင္မ
Saturday, August 16, 2008
ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ ကေန အေလာင္းေတာ္ ကႆပ သို႔ သြားရာ လမ္းတြင္ ပင္ေတာင္ေလး၊ ပင္ေတာင္ႀကီး၊ ေနျမင္ေတာင္၊ မဟူေတာင္၊ ျပာပံုေတာင္ စေသာ ေတာင္မ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ကာ သြားရသည္။
မဟူေတာင္ - မဟူေတာင္မွာ မဟူရာ ေက်ာက္မ်ား ထြက္သည္၊ ၎ ေက်ာက္အစစ္ ရလွ်င္ အဆိပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကုိ ႏိုင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
မဟူေတာင္ - မဟူရွင္မ နတ္ကြန္းရွိသည္။
ျပာပံုေတာင္ - ျပာပံုေတာင္ တြင္ ေျမႀကီးမ်ားမွာ ျပာသ႑ာန္ ျပာေရာင္ ရွိ၍ ေျမပြ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္၏။ ထိုေတာင္တြင္ အလြန္ ထင္ရွားေသာ ျပာပံုရွင္မ နတ္ကြန္လည္း ရွိသည္၊ ျပာပံုရွင္မ ဟူသည္ ဗန္႔ဂ်ီတိုက္နယ္ အတြင္းရွိ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ အေနာက္ဖက္ရွိ ေျပာင္းျပရြာသူ မယ္ျဖဴ ျဖစ္သည္။ မယ္ျဖဴ၏ အမိမွာ လင္ရွိသူ မဟုတ္ဘဲ ခါခ်ဥ္အနက္ ကုိက္၍ သေႏၶ ရသည္ ဟု ဆို၏။ (စ႑ပေဇၨာတ မင္း၏ မယ္ေတာ္မွာ ကင္းၿမီးေကာက္ ဗိုက္ေပၚတက္၍ သေႏၶရသည္ ဟု က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရ၏၊ ယခုလည္း ထိုနည္း အတူေပါ႕။)
ထိုအခါ လက္ေတာင္းႀကီးရြာ ေမာင္ျဖစ္သူက လင္မရွိဘဲ သေႏၶရသည္ကုိ ရွက္၍ မေခၚမေျပာဘဲ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ထားခဲ႔ ေလသည္။ မယ္ျဖဴကုိ ေမြးၿပီး၍ ကင္ပြန္းတပ္ ေသာအခါ မယ္ျဖဴအေမက ေမာင္ျဖစ္သူကုိ ဖိတ္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ျဖစ္သူက မလာေခ်၊ ေမာင္မလာ၍ စိတ္နာၿပီး မုန္႕ေတြကုိ အနီးရွိ ေခ်ာင္းထဲသို႔ ပစ္ခ်လိုက္သည္။ ထုိေခ်ာင္းကုိ ယခုတိုင္ မုန္႔ပစ္ေခ်ာင္းဟု ေခၚတြင္လ်က္ ရွိသည္။
မယ္ျဖဴ အရြယ္ေရာက္ လာေသာအခါ အလြန္လွပ သျဖင့္ အဆက္ျဖတ္ ထားေသာ ဦးေလးကပင္ ခ်စ္ခင္ သေဘာက်၍ မိမိ၏သားႏွင့္ လက္ဆက္ရန္ အေၾကာင္းၾကား လာရာ အမျဖစ္သူက စိတ္နာထား သျဖင့္ သေဘာမတူေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ လိုက္ေလသည္။ ထိုအခါ ေမာင္ျဖစ္သူက စိတ္ဆိုး၍ မနာလို ျဖစ္ကာ ဘုရင္ က်န္စစ္သား ထံသို႔ ေျပာင္းျပာရြာတြင္ မယ္ျဖဴဆိုသူ မိန္းမေခ်ာ တစ္ေယာက္ ရွိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလသည္။
ဘုရင္က ေရြးေကာက္မည္ ျပဳရာ မယ္ျဖဴ၏ အေမက ေမာင္ျဖစ္သူ လုပ္ရပ္ မေအာင္ျမင္ ေစလိုသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ဘုရင္ႏွင့္ မဆက္ဆံ လိုသည္က တစ္ေၾကာင္း အဂၤါမစံုလွ်င္ မင္းေကာက္မည္ မဟုတ္ဟု အႀကံျဖစ္ၿပီး မယ္ျဖဴ၏ လက္ညႈိုးကုိ ပါးစပ္ႏွင့္ ကိုက္ျဖတ္ ပစ္လိုက္ေလသည္။
ဘုရင္မင္းေကာက္ယူေသာ အခါ အဂၤါမစံု၍ အိမ္နိမ္႔တြင္ ထားၿပီး လ်စ္လ်ဴရႈ႕ ထားရာ ကြမ္းေရေတာ္ ေမာင္ငို ဆိုသူႏွင့္ ရည္ငံ မိၾကကာ ရြာသို႔ ျပန္ထြက္ေျပး လာၾကသည္။ မင္းျပစ္ မင္းဒဏ္ကုိ ေၾကာက္ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား ႏွင့္ မိခင္ တုိ႔က လက္မခံ၍ အျခားအရပ္သို႔ ထြက္ေျပးရင္းႏွင့္ ျပာပံုေတာင္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။
မယ္ျဖဴသည္ ယခုဘ၀သို႔ မေရာက္ခင္က ျပာပံုေတာင္တြင္ နတ္ျဖစ္ဖူးသည္၊ အေဖာ္နတ္သမီးမ်ားက သူ၏ ဒုကၡမ်ားကုိ မၾကည့္ခ်င္ သျဖင့္ အသက္ႏႈတ္ယူ ထားလိုက္ရာ မယ္ျဖဴေသ၍ ျပာပံုေတာင္တြင္ နတ္ျပန္၍ ျဖစ္ေလသည္။ မယ္ျဖဴသည္ မိမိအျဖစ္ မိမိ၏ရြာကုိ စိတ္နာ၍ က်ိန္ခဲ႔သည္ ဆို၏။ သူက်ိန္ပံုမွာ "တစ္ႏွစ္ သံုးသီးလည္း စားရပါေစ၊ အေႂကြးႀကီးလည္း တင္ပါေစ" ဟု က်ိန္ခဲ႔ ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူက်ိန္ခဲ႔သည့္ အတိုင္းပင္ ေျပာင္းျပာရြာသည္ တစ္ႏွစ္ သံုးသီး စားရေသာ္လည္း ေႂကြးမကင္း ျဖစ္ၾကသည္ ဆို၏။ ထူျခားခ်က္မွာ ေျပာင္းျပာရြာတြင္ သံုးႏွစ္တစ္ႀကိမ္ မိန္းမေခ်ာ တစ္ေယာက္ ေပၚထြန္းေလ႔ ရွိၿပီး၊ ထို မိန္းကေလး အရြယ္ေရာက္ လွ်င္ ပ်က္ဆီးသြား တတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
မယ္ျဖဴ ေျပးစဥ္အခါက "ငါျပန္လာမွ ႀကီးရမယ္၊ သီးရမယ္" ဟု အဓိ႒ာန္ ျပဳ စိုက္သြားေသာ ေပပင္သည္ ယခုအခါ ေျပာင္းျပာ ရြာသူႀကီး ေဟာင္း ဦးေက်ာ္၏ အိမ္တြင္ ေတြ႕ရသည္။ ထိုေပပင္သည္ အတန္ႀကီးမား ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
စကားခ်ပ္ - ျပာပံုရွင္မ၏ ထင္ရွားေသာ အျခားအမည္ တစ္မ်ိဳးမွာ "ျပာပံု(၁၂)ေကြ႕" လို႔ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘာလို႔ ေခၚမွန္းေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသခ်ာ မသိပါ။ စာအုပ္မ်ားမွာ "ေျပာင္းျပရြာ" လို႔ ေရးၾက ေသာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ နယ္ကေတာ႔ "ေျပာင္းျပာရြာ" လို႕ ေျပာၾက၊ ေရးၾက ပါတယ္။ ျပာပံုရွင္မကုိ အဓိက ကုိးကြယ္သူမ်ားမွာ ထို ေျပာင္းျပ ရြာသူ/သား မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ မိမိတို႕ ဘိုးဘြားမ်ား၏ အျပစ္ကုိ ေတာင္းပန္ခယ ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အေနနဲ႔ အဓိကထား ကုိးကြယ္ေသာ နတ္မွာ အေမေရယဥ္နတ္ ( "အေမႀကီး" လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေတာ႔ ေခၚၾက ပါတယ္) ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ အျခားေသာ ကုိးကြယ္ ယူဆမႈ႕မ်ား ကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္ သလို ဆက္လက္ ေရးသား သြားပါမယ္။ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ ......
Ref: အေလာင္းေတာ္ ကႆပသမိုင္း - အရွင္ ဘဒၵႏ ၱဥတၱရ
Labels: ကိုးကြယ္မႈ႕, အယူအဆ
| Permalink | Comments
| links to this post
![]()
ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ မွတ္စုတို
တည္ေနရာ
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မံုရြာခရိုင္ အတြင္း ခ်င္းတြင္းျမစ္၏ အေနာက္ ဘက္ ေျမာက္လတီၱက်ဳ ၂၁ံ ၅၉' ႏွင့္ ၂၂ ံ ၁၉' အၾကား၊ အေရွ႕ ေလာင္ဂ်ီက်ဳ ၉၃ ံ၃၆' ႏွင့္ ၉၅ ံ ၁၅' အၾကားတြင္ တည္ရွိ၍၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ အေနာက္ယြန္းယြန္း မိုင္ (၄၀၀) အကြာတြင္ တည္ရွိ ပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ မံုရြာျမိဳ႕နယ္ ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္ဘက္ တြင္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကနီျမိဳ႕နယ္၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ ကနီျမိဳ႕နယ္တို႔ ရွိၾကပါသည္။
အက်ယ္အ၀န္း
ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္သည္ ပင္လယ္ေရမ်က္ ႏွာျပင္ အထက္ ေပ (၄၀၀) တြင္ ရွိျပီး ေယဘူယ် အားျဖင့္ ေျမျပင္ ညီညာျပန္႔ျပဴး ပါသည္။ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္မွာ ရာခိုင္ႏႈန္း (၄၈.၂၃%) ရွိျပီး စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၁၇၄.၅၉) ရွိ၍ စတုရန္းမိုင္ အားျဖင့္ (၇၅.၈၂)၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေျမမွာ (၃၄၀.၀၂%) ဧရိယာအားျဖင့္ (၁၁၂.၂၉) စတုရန္းမို္င္ ရွိရာ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ မွာ စုစုေပါင္း အက်ယ္အ၀န္း အားျဖင့္ (၃၆၂.၇၀) ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ က်ယ္၀န္း ပါသည္။
ျမိဳ႕နယ္သမိုင္း
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္အား ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္တြင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရမွ စတင္သတ္မွတ္ျပီး နယ္ပိုင္၀န္ေထာက္ တစ္ဦး ရံုးထိုင္ေစလ်က္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္၊ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္ တို႕ကုိပါ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ခရိုင္ခြဲ (ဆဗၺဒီ၀ီဇံ)ျမိဳ႕အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ႔ ပါသည္။ ျမန္မာဘုရင္မ်ား လက္ထက္ကမူ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အပါအ၀င္ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ဆားလင္းၾကီးျမိဳ႕နယ္တို႔ ပါ၀င္ေသာ ေဒသမ်ားအား ဖန္႔ခ်ီနယ္ (တခ်ိဳ႕က `ဗန္႔ဂ်ီနယ္´ ဟုလည္း ေျပာၾက ပါသည္။) ဟု ေခၚေ၀ၚ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ အဆိုပါ (၃)ျမိဳ႕နယ္၏ အေနာက္ဘက္တြင္ ပင္ေတာင္၊ ငျပံဳးေတာင္၊ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္ ဟူ၍ ရွိရာ ဖန္႔ဂ်ီေတာင္သည္ ေတာင္ယမား ေခ်ာင္းႏွင့္ ေျမာက္ယမားေခ်ာင္း အၾကားတြင္ တည္ရွိေသာ ေၾကာင့္ အဆိုပါ ေဒသအတြင္း တည္ရွိေသာ နယ္ေျမမ်ားကို ဖန္႔ဂ်ီနယ္ဟု ေခၚေ၀ၚေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ျမိဳ႕နယ္အျဖစ္ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္ကပင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရက သတ္မွတ္ ခဲ႔ေသာ္လည္း ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိမူ ျမိဳ႕အျဖစ္ စနစ္သစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စတင္သည့္ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တြင္မွ တရား၀င္ သတ္မွတ္ ခဲ႔ပါသည္။ ယခင္ကမူ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ နယ္ပိုင္ရံုးစိုက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမိဳ႕အျဖစ္ တရား၀င္ သတ္မွတ္ခ်က္ မဟုတ္ဘဲ ျမိဳ႕မအုပ္စု အျဖစ္သာ တည္ရွိ ခဲ႔ပါသည္။
ေျမအေနအထား
ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း၌ ေတာင္တန္း ႏွင့္္ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေဒသမွာ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ ဧရိယာ ထက္ ပိုမိုက်ယ္၀န္းသည္ မွန္ေသာ္ လည္း ဤျမိဳ႕နယ္တြင္ အလြန္ ျမင့္္မားေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္ တန္းၾကီးမ်ား မရွိပါ။ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္း ျဖတ္သန္း စီးဆင္းသည့္ ေတာင္က် ေခ်ာင္း(ယမားေခ်ာင္း)မွာ အေနာက္မွ အေရွ႕သို႔ စီးဆင္း၍ စုန္းက်င္းအုပ္စု၊ ဘိန္းႏြယ္ေခ်ာင္ ေက်းရြာအနီးတြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတြင္းသို႔ စီး၀င္ပါသည္။ တင္ဆံုေခ်ာင္းမွာ အေနာက္ေျမာက္မွ အေရွ႕ေတာင္သို႔ စီးဆင္းျပီး နေတၳာင့္ ေက်းရြာ အနီးတြင္ ေပါင္းဆံုပါသည္။ ၎ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ေရစီး အလြန္ လွ်င္ျမန္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ၎ေခ်ာင္းမ်ား ျဖတ္သန္းစီးဆင္းသည့္ ေရႊလွန္၊ ပန္းမထံုး၊ ေရေအာင့္ စသည့္ေက်းရြာမ်ားသည္ ရံဖန္ရံခါ ေရတိုက္စားျခင္းမ်ား ၾကံဳရပါသည္။
လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး
မံုရြာ - ပုလဲ - ဂန္႔ေဂါလမ္း ၊ ၁၂-ေပ အက်ယ္ ကတၱရာခင္း ကားလမ္းသည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ကုိ ျဖတ္သန္းလ်က္ ရွိပါသည္။ မိုင္တိုင္ အမွတ္ ၉/၀ မိုင္မွ ၂၃/၄ မိုင္သည္ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္ အပိုင္း ျဖစ္၍ (၁၄) မိုင္ (၄) ဖာလံု ရွည္လ်ား ပါသည္။ ဤ မံုရြာ-ပုလဲ-ဂန္႔ေဂါ လမ္းမွာ ရာသီမေရြး ဆက္သြယ္ သြားလာႏိုင္ျပီး ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ေပးလ်က္ ရွိပါသည္။ ထိုျပင္ ပြင့္လင္းရာသီ၌ ျမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ကပိုင္၊ ဆင္စြယ္၊ ရင္ေပါင္တိုင္ စသည့္ ေက်းရြာမ်ားမွ ယင္းမာပင္ျမိဳ႕ကုိ ျဖတ္သန္း၍ မံုရြာျမိဳ႕သို႔ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္မ်ား ပို႔ေဆာင္ ေပးျခင္း၊ ကနီ-ယင္းမာပင္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ သြားလာႏိုင္ျခင္း တို႔ျဖင့္ လမ္းပန္းဆက္ သြယ္ေရး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔လ်က္ ရွိပါသည္။ ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕မွ မံုရြာျမိဳ႕သို႔လည္း ကားၾကီးကားငယ္ မ်ားျဖင့္ အခ်ိန္မေရြး သြား လာႏိုင္ သကဲ႔သို႕ ယခုေနာက္ပိုင္းမွ ဖြင့္လွစ္ခဲ႔ေသာ ကေလး၀-ယာၾကီး-မင္းေဒါင့္-မံုရြာ ကားလမ္းျဖင့္ ခ်င္းတြင္းတံတား(မံုရြာ) ကုိ အသံုးျပဳလ်က္ ယင္းမာပင္ ျမိဳ႕နယ္မွ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္စည္ မ်ားကုိ အခ်ိန္အခါမေရြး သယ္ယူပို႕ေဆာင္ ေပးေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။
ရာသီဥတု
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း ပူျပင္းေျခာက္ ေသြ႔သည့္အပုိင္းတြင္ ပါရွိပါသည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ပ်မ္းမွ် မိုးေရခ်ိန္ (၃၀)လက္မ ႏွင့္ (၄၀)လက္မ အၾကားသာ ရြားသြန္း ေလ႔ ရွိပါသည္။ မိုးေရခ်ိန္ အနည္းဆံုး လမွာ ဧျပီလျဖစ္၍ အမ်ားဆံုးလမွာ ေအာက္တိုဘာလ ျဖစ္ပါ သည္။ ပူျပင္း ေျခာက္ေသြ႔သည့္ ေဒသျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ မိုးရာသီတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ မိုးသက္ ေလျပင္းမ်ား က်ေရာက္ေလ႔ ရွိပါသည္။ အပူခ်ိန္ အေနျဖင့္ အနိမ္႔ဆံုး (၄၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္၍ အျမင့္ဆံုး အပူခ်ိန္မွာ (၁၁၀)ဒီဂရီ ဖာရင္ဟုိက္ ျဖစ္ပါသည္။ အေအးဆံုးလ မွာ ဇန္န၀ါရီလ ျဖစ္၍ အပူဆံုးလမွာ ဧျပီလ ျဖစ္ပါသည္။
ေပါက္ေရာက္ေသာ အပင္မ်ား
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္သည္ ေျမျပန္႔ အပူပိုင္း ေဒသတြင္သာ ေပါက္ ေရာက္ ႏိုင္သည့္ သန္း၊ ဒဟတ္၊ ထေနာင္း၊ ရွား၊ ဇီးျဖဴ၊ တယ္၊ တမာ၊ သမုန္း၊ သနပ္ခါး စသည့္ အပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ ပါသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ ေဘးတေလွ်ာက္ႏွင့္ ေခ်ာင္းေဘး တို႔တြင္လည္း သေျပ၊ ဘိုင္၊ ကတြတ္၊ သဖန္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္လ်က္ ေတာင္ေစာင္း မ်ားတြင္ အင္၊ အင္ၾကင္း၊ ေထာက္ၾကံ႕၊ တမလန္း၊ ပိေတာက္၊ ပ်ဥ္းကတိုးပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ကာ ေတာင္ေပၚ ေျမျပင္ပိုင္းတြင္ ကၽြန္း၊ သတီ၊ ေမ်ာက္ေခ်ာႏွင့္ မွ်င္၀ါး၊ တင္း၀ါး၊ သနပ္ခါး စသည္တို႔ ေပါက္ေရာက္ၾက ပါသည္။ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ားအေနျဖင့္ ေတာင္ေပၚ၊ ေတာင္ေစာင္းမ်ားတြင္ လက္ထုပ္၊ ဘုမၼရာဇာ၊ သက္ရင္းၾကီး၊ သက္ရင္းကေလး၊ နီပေဆး၊ မွန္နီ၊ ဆင္တံုးမႏြယ္၊ မွန္နီ၊ ဆင္တုန္းမႏြယ္၊ နာငါးပါး၊ နႏြင္းခါး၊ ေတာေရွာက္၊ မင္းကိုးခါ(မင္းကိုးဒါး) စေသာ ေဆးဘက္၀င္ အပင္မ်ား ေပါက္ ေရာက္ ပါသည္။
စိုက္ပ်ိဳးေရး
ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္တြင္ စီမံကိန္း သီးႏွံမ်ား စိုက္ပ်ိဳးထုန္လုပ္လ်က္ ရွိရာ မိုးရာသီ၌ မိုးၾကိဳစပါး စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ မိုးႏွမ္း၊ မိုးေျပာင္ဖူး၊ ေျမပဲ၊ ၀ါကေလး၊ ပဲစိမ္းငံု သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ျပီး
မိုးလယ္ရာသီတြင္ စပါး၊ ပဲတီစိမ္း ႏွင့္ ႏွံစားေျပာင္း သီးႏွံမ်ား၊ မိုးေႏွာင္းရာသီတြင္ ေထာပန္ပဲ၊ စြန္တာနီ၊ ငရုတ္သီးႏွံမ်ား၊ ေဆာင္းရာသီတြင္ ႏွမ္းၾကီး၊ ေဆာင္းေျမပဲ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ အာလူး၊ ကုလားပဲ၊
ဂ်ံဳ သီးႏွံမ်ား အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳး ထုတ္လုပ္ပါသည္။
ယင္းမာပင္ျမိဳဳ႕နယ္၏ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကုိင္ႏုိ္င္သည္႔ ေျမဧကမွာ (၁၂၁၇၆၄) ဧက ျဖစ္ျပီး၊ သစ္ေတာေျမမွာ (၃၄၂၉၈) ဧက ျဖစ္ပါသည္။ ပလပ္ေျမ စုစုေပါင္းမွာ (၁၅၇၃၆) ဧက ရွိ၍ စိုးပ်ိဳး မရသည့္ ေျမ
စုစုေပါင္းမွာ (၄၀၉၈၂) ဧက ရွိပါသည္။
ေနာက္ဆံုးအေျပာင္းအလဲေလးေတြ
ပညာေရး
အရင္တုန္းက ... မူႀကိဳေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း၊ အ.မ.က(၁) မူလ တန္းေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း နဲ႔ အ.ထ.က(ယင္းမာပင္) အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ... ဒါပဲ ရွိတယ္။
၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေလာက္ကစျပီး အ.မ.က(၂) ဆိုတာ ထပ္ဖြင့္တယ္၊ ေနရာက ေတာ႔ (ခ)ရပ္ကြက္ ထဲမွာပဲ (အရင္ စာတိုက္ေဟာင္း ေနရာေပါ႕)။ ဒီေတာ႔ (က)ရပ္ကြက္
(ကုလားတန္း လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္) ဖက္က ကေလးေတြ အမ်ားဆံုး တက္ၾကတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေလာက္မွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္း (ဘ.က) ကုိ "ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္"
ထဲမွာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ဒီေက်ာင္းက ေလးတန္း အထိရွိျပီး ေငြေၾကးႏြမ္းပါးတဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ စာသင္သံဃာေတာ္ ေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္ ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မူႀကိဳေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္း (၁) ေက်ာင္း၊ မူလတန္း ေက်ာင္း (၂)ေက်ာင္း [အ.မ.က(၁) ႏွင့္ အ.မ.က(၂)] နဲ႔
အထက္တန္း ေက်ာင္း (၁)ေက်ာင္း ရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ...။
အဲဒီေနာက္ပိုင္း ... တျခားေက်ာင္းေတြအေနနဲ႔ ဘာမွ အေျပာင္း အလဲ မရွိေပမယ္႔ မူလတန္းေက်ာင္း (၂) ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ႔ အ.မ.က(၁) နဲ႔ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္း
ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ လာခဲ႔ပါတယ္။ ( "မူလြန္ေက်ာင္း" ဆိုတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚ က နည္းနည္းေတာ႔ စိမ္းပါတယ္၊ ေျပာရရင္ တစ္ႏွစ္ကုိ တစ္တန္းစီ တိုးသြားတာမ်ိဳးပါ။)
အ.မ.က(၁)အေနနဲ႔ ခုဆိုရင္ ( ) တန္းထိ တိုးတက္လာျပီး ၊ အ.မ.က(၂) ကေတာ႔ (၇)တန္း ထိ ေရာက္ေနပါျပီ။
ေနာက္ၿပီး ... ရြာသာရြာမွာ အလယ္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းလည္း ရွိပါေသး တယ္ (မူလတန္းကေန ရွစ္တန္း အထိေပါ႕)။ ဘယ္တုန္းက စဖြင့္ ခဲ႔လဲ ဆိုတာေတာ႔ မမွတ္မိဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။
စာသင္ေက်ာင္း မဟုတ္ေပမယ္႔ အမ်ဳိးသမီးေရးရာ က ဖြင့္လွစ္ ထားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈ ေက်ာင္းကုိ လည္း ထည့္တြက္မယ္ ဆိုရင္ ထည့္တြက္လို႔ ရပါတယ္၊ ဒီေက်ာင္းကို ၂၀၀၅ ေလာက္က ဖြင့္လွစ္ လိုက္တာပါ။
ေနရာကေတာ႔ အရင္ စက္မႈလယ္ယာ ရံုး၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ဖက္ ဆန္ဂိုေဒါင္ ေဟာင္းႀကီး ေတြ ေနရာမွာပါ။
အခုလက္ရွိ ေက်ာင္းေတြနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြရဲ႕ အမည္စာရင္းေတြ ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္ -
လက္ရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္
ေက်ာင္းအမည္
ေက်ာင္းအုပ္အမည္
အ.ထ.က(ယင္းမာပင္)
ဦးေဇာ္၀င္း (ယာယီ)
အ.မ.က(၁)
ေဒၚေအးေအးမာ
အ.မ.က(၂)
ေဒၚဥမၼာေရႊ
အ.လ.က(ရြာသာယာ)
9.9
ဘ.က
9.9
မူႀကိဳေက်ာင္း
မရွိ (ဆရာမ ႏွစ္ဦးသာရွိ)
အမ်ိဳးသမီး အိမ္တြင္းမႈေက်ာင္း
ေဒၚျမျမသင္း
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတာ တစ္ခု ကေတာ႔ (၉)တန္း၊ (၁၀)တန္း ေဘာ္ဒါေဆာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ေပါလာတာ ပါပဲ။
(ခ-ရပ္ကြက္ နဲ႔ တိုးခ်ဲ႕ဖက္ေတြမွာ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ရ ပါတယ္။) မူလတန္း ကေနစၿပီး က်ဴရွင္ေတြ၊ Guideေတြ ရွိလာၿပီး ကေလးတိုင္းလိုလိုကလည္း
ေက်ာင္းနဲ႔ က်ဴရွင္ မနားတမ္း ေျပးေန ၾကရတယ္။ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ နာမည္ရွိတဲ႔ ေဘာ္ဒါေဆာင္ အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္-
ေဘာ္ဒါအမည္
အုပ္ခ်ဳပ္သူ
ေနရာ
ျမင္႔မိုရ္
ဦးျမင့္သန္းဦး
ခ-ရပ္ကြက္(ပါတီရံုးေဟာင္း)
EverGrade
ဦးေမာင္ေမာင္ေထြး
ခ-ရပ္ကြက္
ေအာင္ထက္ေအာင္
ဦးသိန္းထီ
ခ-ရပ္ကြက္
ပညာမြန္
ဦးစိုးတင့္
ဂ-ရပ္ကြက္
ဂုဏ္ထူးေ၀
ဦးသန္းထြန္း၀င္း
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Excellent
ဦးျမလိႈင္
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေယာမင္းႀကီး
ဦး၀င္းလိႈင္
ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ၿငိမ္းခ်မ္း
ဦးစန္းေမာင္
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
ေငြစႏၵာ
ေဒၚခင္ႏွင္းျဖဴ
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
သရဖူ
ဦးသိန္းမင္းလိႈင္
ခ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕)
Golden
ဦး -
က-ရပ္ကြက္
လူမႈ႔ေရး
၀န္ထမ္းေတြ အမ်ားဆံုး ေနထိုင္တဲ႔ ေတာမက် ၿမိဳ႕မက် ၿမိဳ႕ေလးမို႕ ေခတ္ေနာက္က် မက်န္ခဲ႔သလို ေခတ္ေရွ႕လည္း ေျပး မေနပါဘူး။ ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သား အခ်င္းခ်င္း လည္း သိေနၾကတာမို႕
တစ္ခါ တစ္ခါ ရြာေလးနဲ႔ ေတာင္ တူေနပါတယ္။
အရင္က လူမႈေရး ကိစၥေတြ ေပၚလာတိုင္း ၀ိုင္း၀န္း အႀကံေပး ကူညီတတ္ ၾကေပမယ္႔ ခုေနာက္ပုိင္းမွာ နည္းနည္း စိမ္းသြား တယ္လို႕ ခံစား ရပါတယ္။ ခင္ရာခင္ေၾကာင္း ေတြေလာက္ပဲ
ေရာက္ လာ ၾကေတာ႔တယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္တက္လာတဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။
အဲဒီ ေနာက္တက္ လူငယ္ေတြဟာ ေရွးအစြဲ အခ်ိဳ႕ကုိ ေလ်ာ႔ခ်ခဲ ပါတယ္။ ဥပမာ- ဒီၿမိဳ႕ ေပၚမွာ တိုက္မေဆာက္ ရဘူး၊ ေဆာက္ရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ . . . တို႕ ၊ အေမေရယာဥ္ ရဲ႕
နယ္မို႔ ေလွကို "ေလွ" လို႔ မေျပာရဘူး... "ေခါင္း" လို႔ ေျပာရမယ္ တို႔ ၊ ဒီၿမိဳ႕နယ္ သား ျဖစ္ရင္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ အေမေရယာဥ္ နတ္နန္း ဆီလာၿပီး ေရစင္ ဆက္ရမယ္ တို႔ ..... ။
ဒါေပမယ္႔ ... ရန္ကုန္မွာ ေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခား သြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ရမ္းစမ္းၿပီး အထင္ႀကီး ပစ္တတ္ၾကတဲ႔ အစြဲေလးေတြ ေတာ႔ ရွိဆဲ ပါပဲ။
စီးပြားေရး
၀န္ထမ္းၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ႔ စီးပြားေရးကုိ ဒီေလာက္ႀကီး အားစိုက္ ခြန္စိုက္ လုပ္ၾကတဲ႔သူေတြ မရွိလွပါဘူး။
ယင္းမာပင္ကေန ေညာင္ပင္ႀကီးအထိ ေျပးဆြဲေပးေနတဲ႔ "ေရႊယင္းမာ ကားေလး အသင္း"ဟာ
အခုေနာက္ပိုင္း လံုး၀ပ်က္သေလာက္ ျဖစ္သြား တယ္။ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ကားအသင္းေတြက ပုလဲကေန မႏၲေလးအထိ မွန္လံု ကားေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ေျပးဆြဲ လိုက္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ကုန္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကားပိုင္ရွင္ေတြလည္း ကုန္တင္ ကားေတြဖက္ ဦးလွည့္တဲ႔သူ လွည့္၊ မွန္လံုကားေတြ ထပ္၀ယ္တဲ႔သူ ၀ယ္ ျဖစ္ကုန္တယ္။
၂၀၀၄ခုႏွစ္ ေလာက္ကစၿပီး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကုိ အေရွ႕ဖက္ ျမိဳ႕အ၀င္ မွာ စနစ္တက် ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ( ဆိုိင္ကယ္ေတြကုိ အိမ္တိုင္းနီးပါး ၀ယ္ႏိုင္ လာၾကတာရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုေပါ႔။ အဲဒါရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ခုက ဆိုင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႕ေတြပါ ေပၚလာ တာပါပဲ။)
အရင္က မႏၲေလးနဲ႔ မံုရြာကုတ္ လိုင္းဖုန္းေတြကို သံုးေနရာ ကေန GSMဖုန္းဆိုင္ေတြ ေပၚလာတယ္။ (အခုဆို ျပည္ပေခၚဆို မႈ႕ေတြ အထိ လြယ္သြားျပီ။)
ႏွစ္ေပ၊ ရွစ္ေပစေလာင္းေတြကိုလည္း အိမ္ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ၀ယ္တပ္လာၾကတယ္။
ေနာက္... ေရခဲေသတၱာ၊ မီးအား ျမင့္စက္၊ မီးစက္၊ အင္ဗာတာ ေတြကုိလည္း သံုးစြဲလာၾကတယ္။ လူေနမႈ႕ အဆင့္အတန္း အနည္းငယ္ ျမင့္တက္လာတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးပါ။
ႏွင္းဆီပန္းကုိ အဓိကထား စိုက္ပ်ိဳးၾကတဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးၿခံ ေတြကုိ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ လုပ္ကုိင္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ - - - ေရထြက္ သိပ္မေကာင္းတဲ႔ ေရကန္ေတြမွာ ငါးေမြးတာကိုလည္း လုပ္ကိုင္ လာၾကတယ္။
အျခား ၾကက္ေမြးျမဴေရးတို႕ ၊ ကြမ္းစိုက္ တာတို႔ လည္း လုပ္ေနၾကဆဲ ပါပဲ။
ေနာက္ ... သိသိသာသာ တိုးလာတာကေတာ႔ လက္ဖက္ ရည္ဆိုင္ ေတြ နဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးေဆးပစၥည္းဆိုင္ ေတြပါပဲ။ ဒီဂ်စ္တယ္ ဓါတ္ပံုဆိုင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ စာစီနဲ႔ မိတၱဴဆိုင္ေတြပါ ေတြ႕လာ ရပါျပီ။
ဘာသာေရး
ယခင္က ေဇာတိကေက်ာင္း၊ ေရ၀န္းေက်ာင္း၊ မာန္ဘရာ ေက်ာင္း၊ သီးပင္ေက်ာင္း ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (၄) ေက်ာင္းပဲ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရွိခဲ႔တယ္။ ဦးစံေပါေက်ာင္း နဲ႔
မိုးကုတ္၀ိပါႆနာေက်ာင္း ေတြကုိ ထည့္မတြက္ဘူး ဆိုရင္ေပါ႕ ---။
ေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးစံေပါေက်ာင္းကို "ေတာရေက်ာင္း"လို႔ အမည္ ေျပာင္းၿပီး မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတစ္ခုကုိပါ အဲဒီနားမွာ ထပ္ၿပီး တည္ေဆာက္ခဲ႔ ပါတယ္။
မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာ ေက်ာင္းတိုက္ ကေတာ႔ သံတံတားႀကီး အေနာက္ဖက္ကေန အေရွ႕တိုးခ်ဲ႕ဖက္ ကုိ ေရြ႕သြားခဲ႔ပါတယ္။
ထပ္ၿပီးေပၚလာတဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေတာ႔ "ေရႊေပါက္ပင္ ေတာရ ေက်ာင္းတိုက္" ပါပဲ။ (ေနရာက ၿမိဳ႕အ၀င္ ေပါက္ပင္ကူး တံတား အေရွ႕ဖက္နားေလး မွာပါ။) ဒီေက်ာင္းတိုက္ကို ယခင္
"ေဇာတိက ေက်ာင္းတိုက္" ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဌးယ် ကပဲ တည္ေထာင္ သြားခဲ႔တာပါ။ အဲဒီေက်ာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လမ္းတစ္ဖက္ မွာေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္
တစ္ခု ထပ္ရွိပါေသးတယ္(ေနရာ အတိအက် ဆိုရင္ေတာ႔ ေပါက္ပင္ကူး ၿမိဳ႕ဦးေစတီနဲ႔ ကပ္ရက္ေပါ႕)။
ဒါေၾကာင့္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတင္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၂)ခု ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚေက်းရြာ နဲ႔ ေျပာင္းျပာေက်းရြာ ၾကားမွာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။
ၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာလုိ႔ ေျပာရင္ေတာ႔ မယ္သီလရင္ ေက်ာင္းတိုက္ (၃)တိုက္ ရွိသြားၿပီ လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနနဲ႔ က-ရပ္ကြက္(ကုလားတန္း) ဘက္မွာ ေတာ႔ အစၥလမ္ဘာသာ ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္း (ဗလီ) တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဂ-ရပ္ကြက္(တိုးခ်ဲ႕) ဖက္မွာလည္း သာသနာ ၿပဳေနတဲ႔ ခရစ္ယာန္
သာသနာျပဳအဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ရွိပါတယ္။


![Mail to Daywalekr[soul]:](mydaywalker_files/SENDEMAIL.gif)





